آفتزده
(
fat - zade
) ص . پ . مظلوم .
و بدبخت . و گرفتار و بلا آسيب . و فاسد شدهء از آفت .
آفتفايا
(
ftaf y
) ا . پ . يك قسم گياه كه از برگهاى آن ترشى مىگيرند موسوم به افتافيا .
آفتگرى
(
fat - gari
) ا . پ . ميل و رغبت به آسيب و آفت رسانيدن .
آفته
(
fte
) ا . پ . مفهوم و مركوز .
و مقدر .
آفد
(
fad
) ا . پ . برادرزاده . و خواهر زاده .
آفرازه
(
fr ze
) ا . پ . شعله و زبانهء آتش .
آفرنگان
(
freng n
) ا خ . پ . يك نسك از بيست و يك نسك كتاب زند .
آفروزه
(
fruze
) ا . پ . فتيلهء چراغ .
و آفروزينه كه بدان آتش افروزند .
آفروزينه
(
fruzine
) ص . پ . مر .
افروزينه .
آفروسه
(
frowse
) و آفروشه
(
frowce
) ا . پ . حلوائى از آرد و روغن و عسل كه اول آرد و روغن را مخلوط كنند و با دست مالند تا دان دان شود و بعد عسل در آن ريزند و بر آتش نهند تا نيك پزد و سخت گردد . و خورشى است مر گيلانيان را كه زردهء تخممرغ را در شير خام ريزند و نيك بهم زنند و بر روى آتش نهند تا شير مانند دلمه بسته شود و بعد شيرينى داخل سازند و نان را در آن تريد كنند و تناول نمايند و كتهء چلاو را نيز در آن ريخته با قاشق خورند . و لرزينه را نيز آفروشه گويند . و بلغور گندم را هم گويند .
آفريدگار
(
ferideg r
) ا خ . پ . از اسمهاى جلاله يعنى كسى كه موجودات را از عدم بوجود آورده و آنها را آفريده است .
آفريدگان
(
ferideg n
) پ . ج آفريده يعنى مخلوقات .
آفريدن
(
feridan
) ف م . پ . خلق كردن و از عدم بوجود آوردن و نيستى را هستى نمودن .
آفريدون
(
fraydun
) ا خ . پ . مر .
فريدون .
آفريده
(
fride
) ص . پ . حلق شده . وا .
مخلوق . ج : آفريدگان .
آفرين
(
ferin
) پ . كلمهء غير موصول كه در تحسين و دعاى نيك استعمال مىشود .
آفرين
(
ferin
) ا . پ . تعريف و ستايش و تمجيد و مدح و نعمت و تحسين و توصيف و ثنا . و دعا و نيايش . و تبريك و بركت . و روز اول از خمسهء مسترقه و آفرين خواندن ف م . : ستودن و ستايش و مدح كردن و تحسين نمودن . و آفرين كردن : آفرين خواندن و تعريف كردن . و شكر كردن . و دعاى خير كردن .
و توصيف كردن . و آفريدن و موجود كردن و بوجود آوردن .
آفرين
(
ferin
) ص . پ . مبارك و ميمون و خجسته . و نيك كرده شده . و آفريننده و خالق .
و در اين معنى هميشه با موصوف استعمال مىشود و از صفات بارى جل شأنه مىباشد مانند جان آفرين : خالق روح . و جهان آفرين :
خالق عالم .
آفرينا
(
ferin
) ص . پ . آفريننده و خالق .
آفرين خانه
(
ferin - x ne
) ا . پ .
نمازگاه و جائى كه در آن عبادت پروردگار كنند .
آفرينش
(
ferinec
) م ح . پ . آفريدن .
و ا ج . : همهء آفريدگان از جماد و نبات و حيوان و زمين و آسمان و ستارهها و آفتاب و ماه و انسان و ملك و نفس و روح و عقل .
و خداوند آفرينش ا خ . : بزرگ آفريدگان .
آفرينگان
(
fering n
) ا . پ . عيدى كه جهت يادبود رفقائى كه از شخص دور شدهاند نگاه مىدارند .
آفرينگر
(
ferin - gar
) و
آفرين گوى
(
ferin - gowy
) ص . پ . كسى كه تحسين مىكند و ستايش مىنمايد . و آنكه مباركباد مىگويد .
آفريننده
(
ferinande
) ص . پ . خالق و خلقكننده .
آفسانه
(
fs ne
) ا . پ . مر . افسانه .
آفق
(
faq
) ص . ع . رجل آفق : مرد ختنه ناكرده .
آفق
(
feq
) ص . ع . مردى كه با فصاحت و صاحب فضائل باشد . و ا خ . نام اسبى .
آفقة
(
feqat
) ص . ع . زنى كه در نهايت فصاحت و فضائل باشد . و ج افيق و فواق .
آفگانه
(
fg ne
) ا . پ . بچهء نارسيده كه قبل از موقع از شكم انسان و يا حيوان سقط شود .
آفل
(
fel
) ص . ع . غروبكننده و فروزنده .
و مادهء شير باردار . ج : اوافل .
آفليئن
(
felina
) ع . ج آفل يعنى فروزندگان .
آفند
(
fand
) ا . پ . جنگ و جدل و ستيزه و خصومت و عداوت و دشمنى .
آفنداك
(
fend k
) ا . پ . قوس قزح و آژفنداك .
آفنديدن
(
fandidan
) ف م . پ . جنگ و جدل كردن و خصومت و دشمنى نمودن .
آق
(
q
) ص . پ . - مأخوذ از تركى - سپيد .
آقا
(
q
) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - برادر كلان و بزرگتر . و رئيس بزرگتر قوم و طايفه .
آقاسى
(
q si
) ا . پ . - مأخوذ از مغولى - داروغهء ديوانخانه . و حاجى ميرزا آقاسى ا خ . : پسر ميرزا سليمپور عباس خان ايروانى از طايفهء بيات . چون باسم جدش موسوم بود جهة احترام ميرزا آقاسى گفتندش . در سال 1190 هجرى جهت تحصيل علوم دينيه به عتبات عرش درجات مىرود و در خدمت مرحوم ملا