بر گناه .
آغالشتن
(
qalectan
) ف م . : پ .
فراهم كردن . و توده كردن و انبار كردن .
آغاوات
(
q v t
) ع . ج آغا ( مخصوص مصريها و عثمانيها مىباشد ) .
آغاليدن
(
q lidan
) ف ل . : پ . گرم شدن . و متغير و ستيزنده شدن . و ف م . : تند و تيز كردن . و ترغيب نمودن مردم را بر جنگ و تحريض نمودن بر آن و خصومت افگندن ميان مردم . و در زندان كردن و محبوس ساختن .
و سختى آوردن .
آغاليده
(
q lide
) ص . پ . آشفته .
و تحريض شدهء بجنگ .
آغايان
(
q y n
) پ . ج . آغا .
آغر
(
qar
) ا . پ . رودخانهء خشكى كه پس از گذشتن سيلاب در بعضى جاهاى آن اندك آبى مانده باشد .
آغرده
(
qarde
) ا . پ . جامهء نازك و تنگ و جامهء تنگ و پارهپاره .
آغرسطس
(
qarsates
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - نام گياهى كه گرمازگ نيز گويند .
آغره
(
qre
) ا . پ . يك نوع گياهى كه به زبان فرانسه ليكن گويند .
آغريوس
(
qrius
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - بيابان و دشت .
آغستن
(
qastan
) ف م : پ . به زور و عنف چيزى در جائى فرو كردن . و پر كردن و انباشتن و آگندن .
آغسته
(
qaste
) ص . پ . مملو و پر .
و به زور پر كرده .
آغش
(
qoc
) ا . پ . آغوش و كنار و بغل .
آغشتانيدن
(
qact nidan
) ف م : پ .
سرشتن فرمودن . و خيسانيدن .
آغشتگى
(
qactegi
) ا . پ . اختلاط و امتزاج و آميزش .
آغشتن
(
qactan
) و (
qectan
) و (
qoctan
) ف ل . پ . تر شدن . آلوده شدن .
و ف م . تر كردن . و بريدن و قطع كردن . و قيمه كردن و قطعه قطعه كردن .
آغشته
(
qacte
) ص . پ آميخته و آلوده .
و تر شده . و زمين آب داده .
آغشغه
(
qecqe
) ا . پ . آن قسمتى از در كه داراى جامهاى بزرگ شيشه بود .
و در آغشغه : درى كه داراى آغشغه باشد .
آغشك
(
qacak
) ا . پ . تربانتين و يك نوع صمغ كه از طايفهء درخت كاج تراوش مىكند .
آغل
(
qel
) ا . پ . آغال و جاى باش گوسپندان .
آغند
(
qand
) ص . پ . آگنده و انباشته و پر كرده .
آغندن
(
qandan
) ف م . پ . پر كردن چيزى و انباشتن و آگندن .
آغنده
(
qande
) ص . پ . پر شده و پر و انباشته شده .
آغنده
(
qonde
) ا . پ . گلولهء پنبهء پيچيده شده . و رتيلا و نوعى از عنكبوت كه معروف به زهر داشتن است .
آغوات
(
qav t
) ع . ج آغا ( معمول مصريها مىباشد ) .
آغوز
(
qoz
) ا . پ . شيرى كه از پستان زن و زائيده سيلان مىكند و هرس و هرش و ماك نيز گويند .
آغوش
(
qowc
) ا . پ . بغل و بر و سينه . و پرستار . و بنده . و آغوش كردن و يا در آغوش كردن ف م . : در برگرفتن و در كنار گرفتن و بغلگيرى نمودن . و شامل كردن و دريافت كردن . و گنجيدن و ف ل .
آغوش دادن بىخبر شدن .
آغوشيدن
(
qowcidan
) ف م . : پ . در بغل كشيدن و در بركشيدن .
آغول
(
qowl
) ا . پ . نگاه بگوشهء چشم . و نگريستن از روى خشم .
آغية
(
qiat
) ا . ع . جويچهاى كه براى آبيارى سوى كشت آرند . ج : اواغى .
آغيرس
(
qiras
) ا . پ . گردكان و گردو و جوز .
آغيشتن
(
qictan
) ف ل . پ . در در بغل گرفته شدن . و خيسيدن . و آويخته شدن و معلق بودن . و ف م . در بغل گرفتن . و بريدن و قطع كردن . و قيمه كردن . و آويختن و آويزان نمودن .
آغيشيدن
(
qicidan
) ف ل . پ .
ترسيدن و هراسيدن و ترس و بيم داشتن .
و ف م . در آغوش گرفتن . و قطع كردن و بريدن .
آغيل
(
qil
) ا . پ . نگاه بگوشهء چشم از روى غضب و خشم . و كجبينى . و نگاه از روى خشم . و آغل و جاى باش گوسپندان . و ص .
شخص احول .
آف
(
f
) ا . پ . آفتاب و خورشيد و شمس .
و آهوى مشك .
آفات
(
f t
) ج ا . پ . مأخوذ از تازى بلاها و آفتها . مر . آفت .
آفات
(
f t
) ع . ج . آفة .
آفاق
(
f q
) ع . ج . افق و افق
آفاقبند
(
f q - band
) و
آفاقستان
(
f q - set n
)
آفاقگير
(
f q - gir
) ص . پ . كسى كه غالب مىشود بر جهان و در تصرف خود مىآورد عالم را .
آفاق گرفته
(
f q - gerefte
) ص . پ .
مشهور و معروف .