تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 318

مساهمون:

ص٣١٨
گرديدن روز چندانكه دم را فرو گيرد . و ابرناك شدن هوا . و مشتبه گرديدن خبر . و اندوهگين گردانيدن يق ما اغمك لى و الىّ و علىّ : چه چيز غمناك ساخت ترا براى من .

اغمراء

(
aqmer '
) ع . ج غمير (
qamir
) .

اغمص

(
aqmas
) ص . ع . آنكه خم از چشم او روان باشد . ج : غمص (
qoms
) .

اغمية

(
aqmiat
) ع . ج غماء (
qem '
) .

اغن

(
aqann
) ص . ع . رجل اغن : مرد از بينى سخن‌گوى . و همچنين است ظبى اغن و طير اغن و واد اغن : وادى بسيار علفناك كه در وى مگس و آواز آن بسيار باشد .

اغن

(
aqann
) ا . ع . از اعلام و القاب است .

اغناء

(
aqn '
) ج ا . ع . رختهاى عروس .

اغناء

(
eqn '
) م . ع . بىنياز كردن قوله تعالى
وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى .
و نايب بسند شدن يق اغنى عنه غناء فلان . مر . غناء (
qan '
) .

اغناظ

(
eqn z
) م . ع . در سخت مشقت و اندوه افگندن .

اغنام

(
aqn m
) ع . ج غنم (
qanam
) .

اغنان

(
eqn n
) م . ع . رسيدن خرما . و بسيار درخت و علف شدن وادى . و بانگ كردن مگس . و سبز گردانيدن شاخ درخت را . و پر شدن مشك .

اغنى

(
aqn
) ص . ع . بىنيازتر و غنىتر .

اغنى

(
aqanni
) ا . ع . حروف غنه مانند ميم و نون .

اغنيا

(
aqni
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - توانگران و مالداران .

اغنياء

(
aqni '
) ع . ج غنى (
qaniy
) .

اغنية

(
oqniat
) و (
eqniat
) و (
oqniyat
) و (
eqniyat
) ا . ع . نوعى از سرود . ج : اغانىّ (
aq niy
) .

اغوا

(
eqv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گمراهى و ضلالت . و گمراه‌كردگى و اضلال . و فريب و وسوسه . و پند و نصيحت بد . و برانگيختگى و تحريك و تحريض در كارهاى بد .

اغواء

(
eqv '
) م . ع . گمراه ساختن .

اغوار

(
aqv r
) ع . ج غار (
q r
) .

اغواط

(
aqv t
) ع . ج غائط (
q et
) . و غايط (
q yet
) .

اعوال

(
aqv l
) ع . ج غول (
qul
) .

اغوتا !

(
aqut
) ع . كلمهء ترحم يعنى بفريادرس .

اغوز

(
aqvaz
) ص . ع . مهربان و نيكىكننده بر خويشاوند و بسيار خير بر ايشان . و ا خ . نام شخصى .

اغوس

(
aqvas
) ا خ . ع . نام شخصى كه او را اغوز نيز گويند .

اغول

(
aqowl
) ا . پ . نگريستن از روى خشم و قهر بگوشهء چشم و آغول .

اغول

(
aqval
) ص . ع . عيش اغول : زندگانى با ناز و نعمت .

اغوية

(
oqviyat
) ا . ع . سختى و بلا و گو كه براى شكار ددگان كنند .

اغياء

(
eqy '
) م . ع . برپا ساختن درفش و رايت يق اعييت الغاية اغياء . و اغيى السحاب : برجاى ايستاد ابر .

اغيار

(
aqy r
) ع . ج غير (
qayr
) .

اغيار

(
aqy r
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان اجنبى و بيگانه و نامحرم .

اغياض

(
aqy z
) ع . ج غيضة (
qayzat
) .

اغيال

(
aqy l
) ع . ج غيل (
qil
) و ا خ . زود بارى به يمامه يا آن ذات اغيال است .

اغيال

(
eqy l
) م . ع . شير غيل خورانيدن بچه را . و گرد آمدن با زن بچه شير ده . و در هم پيچيده گرديدن شاخ و برگ درخت . و بسال دو بار بچه آوردن گوسفند .

اغيام

(
eqy m
) م . ع . ابرناك گرديدن هوا . و جاى گرفتن و اقامت نمودن كسى . و ابر رسيدن مرقوم را .

اغيان

(
eqy n
) م . ع . فروگرفتن ابر همهء آسمان را . و پوشيدن آن را . و فرو گرفتن شهوت دل را . و پراكنده‌خاطر كردن وام كسى را .

اغيد

(
aqyad
) ا . ع . گياه نازك دو تا و كج شده از نرمى . و جاى بسيار گياه . و خواب‌آلودهء گردن كج كرده .

اغيد

(
aqyad
) ص . ع . نرم . و متمايل . و دولا شده . ج : غيد (
qid
) .

اغير

(
aqyar
) ض . ع . باغيرت‌تر .

اغيس

(
aqis
) ا . پ . تخم دل‌آشوب كه بتازى حب الفقد گويند .

اغيف

(
aqyaf
) ص . ع . نرم و نازك اعضا . و گردن كژ كردهء از نزاكت . و عيش اغيف : زيست فراخ با ناز و نعمت .

اغيل

(
aqil
) ا . پ . آغول گوسپندان .

اغيلمة

(
oqaylemat
) ا . ع . مصغر اغلمة (
aqlemat
) جمع غلام .

اغين

(
aqyan
) ص . ع . طويل و دراز . و نيز درخت سبز كه برگهاى آن بهم پيچيده باشد . ج : غين (
qin
) .

اف !

(
of
) پ . كلمه‌ايست كه در كراهت و انزجار خاطر و تنبيه طرف مقابل استعمال مىكنند .

اف

(
aff
) م . ع . اف گفتن .

اف

(
off
) ا . ع . تراشهء ناخن . و چرك .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 318 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )