تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 313

مساهمون:

ص٣١٣

اغتزال

(
eqtez l
) م . ع . رشتن .

اغتسال

(
eqtes l
) م . ع . اغتسل بالماء : غسل كرد با آب . و اغتسل بالطيب : خوش‌بوىآلود . و نيز اغتسال : خوى كردن اسب .

اغتشاش

(
eqtec c
) م . ع . خيانت پذيرفتن . و يا گمان غش و خيانت نمودن به چيزى .

اغتشاش

(
eqtec c
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درهم‌شدگى كارها . و آميختگى آنها . و شورش و فتنه و هنگامه . و طغيان و نافرمانى .

اغتشاشات

(
eqtec c t
) پ . ج . اغتشاش .

اغتصاب

(
eqtes b
) م . ع . بستم گرفتن چيزى را .

اغتصاص

(
eqtes s
) م . ع . اندوهگين شدن .

اغتضاب

(
eqtez b
) م . ع . بخشم شدن يق اغضبتة فاغتضب .

اغتضار

(
eqtez r
) م . ع . اغتضر اغتضارا ( مجهولا ) : جوان سالم مرد .

اغتطاء

(
eqtet
) م . ع . پوشيدن .

اغتطاط

(
eqtet t
) م . ع . فروخوابانيدن شتر ناقه را . و پيشى گرفتن در دويدن با كسى .

اغتفاف

(
eqtef f
) م . ع . رسانيدن ستور علف روزگذار را ببهاران . و اندك فربه گرديدن ستور . و چيز اندك دادن كسى را .

اغتفاق

(
eqtef q
) م . ع . اغتفق به اغتفاقا : گرد گرفت آن را .

اغتلاء

(
eqtel '
) م . ع . شتافتن و شتابى كردن .

اغتلات

(
eqtel t
) م . ع . بر غفلت گرفتن .

اغتلاث

(
eqtel s
) م . ع . گرفتن آتش‌زنه از درخت ناشناخته . و آتش نادادن آتش‌زنه .

اغتلاف

(
eqtel f
) م . ع . غلاف يافتن . و غاليه كردن موى را .

اغتلال

(
eqtel l
) م . ع . تشنه گرديدن . و سير نخوردن گوسپند آب را . و شراب خوردن و جامه پوشيدن زير جامهء ديگر . و غلل زده گرديدن گوسپند . و غاليه ماليدن خود را .

اغتلام

(
eqtel m
) م . ع . تيز شدن شهوت جماع . و لواط كردن - از لغات مولده است .

اغتم

(
aqtam
) ص . آنكه سخن پيدا نتواند گفت . ج : غتم (
qotm
) .

اغتماد

(
eqtem d
) م . ع . بشب درآمدن يق اغتمد فلان الليل .

اغتمار

(
eqtem r
) م . ع . رنگ كردن بزعفران . و فرو گرفتن آب چيزى را بانبوهى و بسيارى . و به آب فرو رفتن .

اغتماز

(
eqtem z
) م . ع . طعن كردن بر كسى و عيب نمودن .

اغتماس

(
eqtem s
) م . ع . برابر رنگين كردن زن دست را . و فرو رفتن به آب .

اغتماص

(
eqtem s
) م . ع . خرد و خوار شمردن . و بر هيچ ناداشتن چيزى را .

اغتماض

(
eqtem z
) م . ع . غنودن . و آسان شدن . يق ما اغتمضت عيناى اى ما نامتا . و اتانى ذلك على اغتماض اى عفوا بلا تكلف و مشقة .

اغتماط

(
eqtem t
) م . ع . پيشى گرفتن بعد پيشى گرفتن كسى در دويدن . و فرو گرفتن كسى را بسخن . و چيره گرديدن بر وى . و اغتمط الشيى : بيرون رفت آن چيز و نشانش ناپديد گرديد .

اغتمام

(
eqtem m
) م . ع . اندوهگين شدن و دراز گشتن گياه . و افزون گرديدن آن .

اغتنام

(
eqten m
) م . ع . غنيمت شمردن .

اغتهاب

(
eqteh b
) م . ع . در تاريكى رفتن . و سير كردن .

اغتياب

(
eqti b
) م . ع . در غيبت افتادن . و در غياب كسى بد گفتن . و غيبت كردن خواه از نيكوئى كسى گويند و يا بدى آن .

اغتيار

(
eqti r
) م . ع . چون واوى بود سود يافتن . و چون يائى باشد غله از شهرى بشهرى كشيدن . و خواربار آوردن .

اغتياظ

(
eqti z
) م . ع . بخشم گرديدن .

اغتيال

(
eqti l
) م . ع . چون واوى بود هلاك كردن و بناگاه كشتن . و ارض تغتال المشى اى لا يستبين المشى فيها من بعدها و وسعتها . و چون يائى باشد فربه گشتن و ستبر گرديدن غلام بن اغتال الغلام .

اغثاء

(
aqs '
) ع . ج غثاء (
qos '
) و (
qoss '
) .

اغثاء

(
eqs s
) م . ع . برهم گرد آوردن سيل گياه چراگاه را . و بدمزه ساختن و در شورانيدن آن را .

اغثاث

(
eqs s
) م . ع . گوشت لاغر خريدن يق اغث الرجل اللحم . و لاغر و نزار شدن و تباه و فاسد گرديدن كلام . و جارى شدن ريم و زرداب از جراحت . و سخن تباه آوردن يق اغث الرجل فى كلامه اى تكلم بكلام غث .

اغثار

(
eqs r
) م . ع . اغثر الرمث اغثارا : شلم روان گرديد از درخت رمث . و كذلك اغثر العشر و الثمام .

اغثر

(
aqsar
) ا . ع . نادان و فرومايه از مردم . ج : غثر . و رنگ تيره كه بسبزى زند . و گليم بسيار پشم . و چغرلاوه . و بسيار از هر چيزى . و مرغ آبى دراز گردن . و شير بيشه .

اغثم

(
aqsam
) ص . ع . موى كه سپيدى آن بر سياهى غالب باشد . يق شعر اغثم و رأس اغثم .

اغثى

(
aqs
) ا . پ . شير بيشه .

اغثيرار

(
eqsir r
) م . ع . بسيار پرزدار شدن جامه .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 313 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )