تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 311

مساهمون:

ص٣١١
و حريص شدن . مر . اعوال .

اعيان

(
a'y n
) ع . ج عين (
ayn
) .

اعيان

(
a'y n
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرمان بزرگ و شريف و اصيل و پاك‌نژاد كه بكيت و يا بكيتا نيز گويند . و ذوات موجودات در خارج . و اعيان دولت : وزراى دولت و اعيان ممكنات : شريف‌ترين مخلوقات . و اعيان ثابته : صور اسماى الهى و صور علميه .

اعيان

(
e'y n
) م . ع . سوراخ كردن چشمهء آب را . و نقب زدن در قنات .

اعيانى

(
a'y ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق به اعيان . و برادر اعيانى : برادر رحمى . و اعيانى خانه ا . : بناهاى خانه .

اعيرج

(
oayrej
) ا . ع . مار خبيث كه رقيه نپذيرد و مانند افعى برجهد . ج : اعيرجات .

اعيرجات

(
oayrej t
) ع . ج اعيرج (
oayrej
) .

اعيس

(
a'yas
) ص . ع . شتر سپيد سرخ موى . ج : عيس (
is
) . و ا خ . نام مردى .

اعيط

(
a'yat
) ص . ع . دراز گردن . و دراز گردن و سر با هم . و مرد كاره و سرباز زننده و خوددار . ج : عيط (
it
) . و قصر اعيط : كوشك بلند . و عز اعيط : ارجمندى بزرگ و بلند .

اعيلة

(
a'yelat
) ع . ج عيال (
i l
) .

اعين

(
a'yan
) ص . ع . فراخ چشم . ج : عين . و آنكه سياهى چشم وى كلان و بزرگ باشد . و گاو دشتى نر . و ا خ . قلعه‌اى بيمن . و نام شخصى . و ما اعينه : چه چشم زخم رسانيده است آن را .

اعين

(
a'yon
) ع . ج عين (
ayn
) .

اعينات

(
a'yen t
) ع . ج اعين (
a'yon
) و ج ج عين (
ayn
) .

اعينة

(
a'yenat
) ع . ج عيان (
i n
) .

اعيى

(
a'y
) ص . ع . خسته‌تر و درمانده‌تر .

اعيى

(
a'y
) ا خ . ع . نام پدر بطنى از جرم .

اعيياء

(
a'yiy '
) ع . ج عيى (
ayiy
) .

اعيية

(
o'yiyat
) و (
a'yiyat
) ا . ع . سخن و كار دشوار درمانده كن .

اغابة

(
eq bat
) م . ع . غايب گرديدن . و غايب گرديدن شوى زن يق اغابت المرأة

اغاثة

(
eq sat
) م . ع . فرياد رسيدن يق استغاثنى فاعثته .

اغار

(
aq r
) ا . پ : آغار و برانگيخته و تحريك كرده شده . و نم كشيده و خيسيده . و آميخته و سرشته .

اغارة

(
eq rat
) م . ع . اغار على القوم غارة و اغارة : تاخت و تاراج كرد آن قوم را . و نيز اغارة : آمدن مر كسى را تا يارى وى نمايد . يق اغار بنى فلان و كذلك اغار الى بنى فلان . و برشك آوردن كسى را مر اهلش . و سخت دويدن اسب و جز آن . و سخت تافتن رسن را . و در جهان رفتن . و سرعت كردن . و شتابى نمودن در رفتار . و بغور شدن . و آمدن در غور .

اغارة

(
eq rat
) م . ع . اغار اهله اغارة : زن ديگر خواست بر زن و برشك آورد زن را .

اغاردن

(
aq rdan
) ف م . پ . آغاردن و سرشتن . و برانگيزانيدن و تحريك نمودن . و بهم آميختن . و خيسانيدن . و برانگيختن بجنگ .

اغاريقون

(
aq riqun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - غاريقون .

اغار

(
aq r
) ا . پ . قصد و اراده . و صدا و ندا . و ابتداى هر كار و آغاز .

اغازه

(
aq ze
) ا . پ . افزارى مر كفش‌دوزان را .

اغاش

(
aq c
) ا . پ . آغاش و فراهم آورده . و مندرج كرده .

اغاضة

(
eq zat
) م . ع . كم كردن آب را . و بهاى چيزى را . و به زمين فروخورانيدن آب را .

اغاظة

(
eq zat
) م . ع . بخشم آوردن .

اغ‌اغ

(
oq - oq
) ا . پ . آوازى كه در گلو از قرقره كردن پديد مىآيد .

اغافه

(
eq fat
) م . ع . خيسانيدن شاخ غاف و جز آن را .

اغالة

(
eq lat
) م . ع . شير غيل خورانيدن بچه را . و اغال فلانا ولده : گرد آمد فلان با زن مرضع .

اغالش

(
aq lec
) ا . پ . آغالش و اغوا و برانگيختگى . و ترغيب و تحريص بر گناه .

اغالوجى

(
aq luji
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - صبر زرد .

اغاليدن

(
aq lidan
) ف م . پ . مر . آغاليدن .

اغاليط

(
aq lit
) ع . ج اغلوطة (
oqlutat
) .

اغاليق

(
aq liq
) ع . ج اغلوقة (
oqluqat
) .

اغامة

(
eq mat
) م . ع . ابرناك گرديدن هوا . و جاى گرفتن . و اقامت نمودن . و ابر رسيدن .

اغانة

(
eq nat
) م . ع . فرو گرفتن ابر همهء آسمان را . و پوشيدن . و فرو گرفتن شهوت دل را . و پراكنده خاطر كردن وام كسى را .

اغانم

(
aqanem
) ع . ج غنم (
qanam
) .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 311 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )