اظلاف
(
ezl f
) م . ع . درآمدن به زمين اظلوفة .
اظلال
(
azl l
) ع . ج ظلّ .
اظلال
(
ezl l
) م . ع . با سايه گرديدن روز . و سايه افگندن درخت و جز آن . و نزديك آمدن كسى يعنى سايه افگندن . و اظلك شهر كذا اى دنامنك . و روى آوردن بسوى كسى .
اظلام
(
ezl m
) م . ع . تاريك گرديدن شب . و در تاريكى درآمدن . و درخشيدن دندان . و به ستم رسيدن . و در تاريكى به جائى رفتن .
اظلم
(
azlam
) ا خ . ع . كوهى به زمين بنى سليم . و كوهى بحبشه كه كان روئين دارد .
و موضعى از بطن الرمة . و كوهى سياه از ذات جليس .
اظلم
(
azlam
) ص . ع . ستمكنندهتر و ظالمتر . و لعن الله اظلمى و اظلمك اى الا ظلم منا .
اظلوفة
(
ozlufat
) ا . ع . زمينى كه در وى سنگهاى تيز باشد و گويا سرشت او سرشت كوه است ج : اظاليف .
اظماء
(
azm '
) ع . ج ظمء .
اظماء
(
ezm '
) م . ع . تشنه كردن . و لاغر نمودن اسب فربه را .
اظمى
(
azm
) ص . ع . مرد كمخون بن دندان . و يا صاحب لب گندمگون و سياه . و رمح اظمى : نيزهء باريك و سياه .
اظنان
(
ezn n
) م . ع . اظنته اظنانا :
پيش آوردم آن را براى تهمت . و تهمت كردم آن را .
اظنة
(
azennat
) ع . ج ظنين (
zanin
) .
اظواء
(
ezv '
) م . ع . گول گرديدن .
اظؤب
(
az'ob
) ع . ج ظأب .
اظؤر
(
az'or
) ع . ج ظئر (
ze'r
) .
اظهار
(
ezh r
) پس پشت گردانيدن چيزى را يعنى فراموش كردن و آشكارا كردن . و مطلع و ديدهور ساختن كسى را . و چيره گردانيدن .
و بوقت نماز پيشين رفتن . و در نيمروز درآمدن . و در آنوقت شدن به جائى . و صاحب ستور شدن و از برخواندن قرآن را يق اظهرت القرآن و كذا اظهرت عليه اى قراته على ظهر لسانى .
اظهار
(
ezh r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فاشكردگى و آشكاركردگى . و نمايندگى . و توضيح و بيان . و كشف و ابراز و افشا . و اشتهار . و بينه . و تقرير و شهادت .
و اظهار ما فى الضمير : افشاى آنچه در دل نفهته باشد . و اظهار خصومت كردن ف ل . : دشمنى نمودن و دشمنى را آشكار كردن . و اظهار نمودن ف ل . :
بيان نمودن . و آشكار كردن .
اظهار
(
ezzeh r
) م . ع . فراموش نمودن .
اظهارات
(
ezh r t
) ج ا . ع . - مأخوذ از تازى - تقريرات و بيانات . و ج اظهار .
و اظهارات تحريرى : بيانات و تقريراتى كه نوشته شده باشند - بر خلاف اظهارات زبانى .
اظهر
(
azhor
) ص . ع . آشكارتر و ظاهرتر .
اظهر
(
azhar
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - آشكارتر و نمايانتر . و اظهر من الشمس : روشنتر و نمايانتر از آفتاب .
اظهر
(
azhor
) ع . ج ظهر (
zohr
) .
اعاع
(
o ' - o '
) ا . ع . حكايت آواز قى كننده و هعهع .
اعاء
(
e '
) ا . ع . آوند و وعاء .
اعابد
(
a bed
) ع . ج عبد (
abd
) .
اعاجم
(
a jem
) ع . ج . اعجم (
a'jam
) .
اعاجيب
(
a jib
) ع . ج اعجوبة .
اعادة
(
e dat
) م . ع . چيزى را بجاى خود بازگردانيدن . و خوى گرفتن به چيزى .
و دوباره گفتن سخن .
اعاده
(
e de
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دوباره و بازگشت . و اعاده كردن ف ل . : دوباره بجاى خود برگشتن . و سخن را دوباره گفتن . و اعاده دادن ف . م . : دوباره بجاى خود برگردانيدن . و اعاده شدن ف . ل . :
دوباره بجاى خود آمدن و بازگشت شدن .
اعادى
(
a di
) ع . ج اعدا . و ج ج عدوّ .
اعادى
(
a di
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشمنان .
اعاذة
(
e zat
) م . ع . نوزائيدن آهو و جز آن . و ملتجى گردانيدن . و بازداشت خواستن كسى را . و اعواذ مثله .
اعارة
(
e rat
) م . ع . چون واوى باشد بعاريت دادن كسى را چيزى . و عاريت گرفتن .
و با ترس شدن . و چون يائى بود بردن . و بعلف داشتن اسب را و بچرا گذاشتن . و آمد شد نمودن مرد . و از مادهء خويش برگرديدن شتر و بمادهء ديگر ميل كردن . و مشهور و پراكنده شدن قصيده بشهرها . و ميان كلان ساختن پيكان را .
اعارض
(
a rez
) ج عروض .
اعاريب
(
a rib
) ع . ج اعراب .
اعاريض
(
a riz
) ع . ج عروض .
اعاسة
(
e sat
) م . ع . خشك گرديدن كشت .
اعاشة
(
e cat
) م . ع . زنده گردانيدن .
اعاشير
(
a cir
) ع . ج اعشار .
اعاصير
(
a sir
) ع . ج اعصار .
اعاضة
(
e zat
) م . ع . عوض دادن .