اشأم
(
ac'am
) ص . ع . نامبارك . و مردم چپ دست . و طائر اشأم : مرغ نامبارك . ج : اشاثم . و قولهم ما اشأمه :
چه بد فال است آن .
اشامة
(
ec mat
) م . ع . در آمدن در چيزى .
اشاوات
(
ac v t
) ع . ج شىء (
cay '
) .
اشاوة
(
ac vet
) ع . ج شاة و شىء (
cay '
) .
اشاوذ
(
ac vez
) ع . ج اشوذ .
اشاوش
(
ac vec
) ع . ج اشوش .
اشاوص
(
ac ves
) ع . ج . اشوص .
اشاوى
(
ac v
) ع . ج شىء (
cay '
) .
اشاهب
(
ac heb
) ج ا . ع . فرزندان منذر .
اشاهر
(
ac her
) ا . ع . سپيدى نرگس .
اشايا
(
ac y
) ع . ج شىء (
cay '
) .
اشائب
(
ac eb
) ع . ج اشابة .
اشائم
(
ac em
) ا . ع . بدبختى و بىنصيبى . و ص . مردم چپ دست يق فاذا الاشائم كالايامن و الايامن كالاشائم .
اشب
(
acb
) م . ع . اشب القوم اشبا ( از باب ضرب ) : در آميختند آن گروه بهم . و اشب فلانا اشبا ( از باب نصر و ضرب ) : عيب كرد فلان را و ملامت نمود .
اشب
(
acab
) م . ع . اشب الشجر اشبا ( از باب سمع ) : بهم پيچيدند درختان .
اشب
(
acab
) ا . ع . نخلستان بهم پيچيده .
اشب
(
aceb
) ص . ع . پيچيده و بسيار .
يق عدد اشب : عدد بسيار .
اشباء
(
ecb '
) م . ع . اشبى اشباء :
داد و بخشيد . و پيدا شد او را فرزند زيرك .
و دفع نمود . و اشبى فلانا : در چاه انداخت فلان را . و در مكروه و بلا انداخت او را . و گرامى داشت و بزرگ پنداشت فلان را .
و اشبى الشجر : باليد و درهم پيچيد آن درخت از تازگى و نزاكت . و اشبى زيدا اولاده : مشابه زيد شدند اولاد او .
اشباب
(
acb b
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردهاى جوان . و جوانيها .
اشباب
(
ecb b
) م . ع . جوان گردانيدن و اشبه الله اشبابا : جوان گردانيد او را خداى . و اشب الله قرنه : افزون و قوى گرداند او را خداى . و اشب الرجل :
پدر فرزندان جوان شد آن مرد . و اشب لى كذا ( مجهولا ) : تقدير و اندازه كرده شد براى من . و نيز اشباب : برانگيختن . و بربالائيدن . و پير و كلانسال شدن . و بنشاط آوردن اسب .
اشباج
(
ecb j
) م . ع . اشبج الباب اشباجا : رد كرد در را .
اشباح
(
acb h
) ع . ج شبح (
cabah
) و (
cabh
) .
اشبار
(
ecbr
) م . ع . مال كسى را به كسى دادن . و عطا كردن يق شبره فى كذا فاشبره اى طلب منه فاعطاه .
اشباع
(
ecb '
) م . ع . سير گردانيدن كسى را از گرسنگى يق اشبعته من الجوع اشباعا .
و بسيار و وافر نمودن يق اشبع الله عقل فلان . و رنگ سير خورانيدن جامه را . و فى الدعاء لا اشبع الله بطنك اى ويل لك .
اشباع
(
ecb '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سيرى و سيرشدگى . و به اصطلاح كيميا حد اشباع اندازهاى از ماده را گويند كه در تركيب بيشتر از آن محتاج نباشد مثلا در ساختن سيترات سود گويند محلول غليظ كربونات سود را بواسطهء محلول اسيد سيتريك اشباع كنند يعنى به قدرى كه در حصول ملح اسيد لازم است بريزند . به نحوى كه در محصول كاغذ تورنسل تغيير نكند و رنگش قرمز نشود . و در اصطلاح طب اندازهء تحمل بدن مرد وا را اشباع گويند كه زياده از آن مقدار بدن تحمل آن را نمىكند . و باصطلاح صرف و نحو پر خواندن فتحه و يا كسره و يا ضمه را گويند به نحوى كه يكى از حروف علت كه مناسب آن باشد بظهور آيد . و در اصطلاح عروض حركت ما بعد الف تأسيس را اشباع گويند مانند كسرهء صاد در كلمهء حاصل و فتحهء واو در كلمهء ياور .
اشباك
(
ecb k
) م . ع . اشبكوا اشباكا :
چاههاى همديگر را نزديك كندند .
اشبال
(
acb l
) ع . ج شبل (
cebl
) . و ابو اشبال ا . : شير بيشه .
اشبال
(
ecb l
) م . ع . مهربانى كردن بر كسى . و اعانت نمودن . و اشبلت المراة على ولدها : پرورد آن بيوه زن بچه را و شوى نكرد .
اشبانى
(
acb niy
) ص . ع . بسيار سرخ .
اشبانى
(
ocb niy
) ص . ع . سرخ روى .
اشباه
(
acb h
) ع . ج شبه (
cabah
) و (
cebh
) .
اشباه
(
ecb h
) م . ع . مانند كسى شدن .
و اشبه امه : عاجز و ضعيف گرديد .
اشبة
(
acebat
) ص . ع . بلدة اشبة :
شهر با درختان بسيار با هم پيچيده .
اشبة
(
ocbat
) ا . ع . نام گرگى .
اشبل
(
acbol
) ع . ج شبل (
cebl
)
اشبو
(
acbu
) ا . پ . انبار زغال و انگشت .
اشبور
(
ocbur
) ا . ع . يك قسم ماهى .
اشبونة
(
ocbunat
) ا خ . ع . نام شهر ليسبون كه اكنون پايتخت پرتقال و داراى 000 ، 489 نفر جمعيت و واقع در آن محلى كه رود تاژ باوقيانوس مىريزد .
اشبه
(
acbah
) ص . ع . شبيهتر و مانندتر .
اشبيلية
(
ecbiliyat
) ا خ . ع . نام شهر پايتخت آندلس كه اكنون معروف به سويل