كردن چيزى به چيزى - يعدى بعلى .
اشتراف
(
ecter f
) م . ع . اشترف اشترافا : برپاى خاست .
اشتراق
(
ecter q
) م . ع . قديد كردن گوشت و گذاشتن آن در آفتاب تا خشك گردد .
اشتراك
(
ecter k
) م . ع . انبازى كردن و شراكت داشتن .
اشتراك
(
ecter k
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشاركت و انبازى و شركت و شراكت .
و بهرهدارى . و رفاقت . و همراهى . و بر وجه اشتراك م ف . : بر وجه شركت و بطور انبازى .
اشتران
(
actar ne
) ا خ . بصيغهء تثنيه . ع .
مالك اشتر و پسرش ابراهيم .
اشتراوه
(
octor ve
) ا . پ . اشترابه و نوعى از جامهء پشمين .
اشتربان
(
octorb n
) ا . پ . ساربان و كسى كه پرستارى شتر كند .
اشتربانه
(
octor - b ne
) ا . پ . جامهء گرانبهائى كه از پشم شتر مىسازند .
اشتربين
(
octor - bin
) ص . پ . كسى كه چشمش دور را نبيند .
اشترپاى
(
octor - p y
) ا . پ . قسمى از گياه معطر كه پودنه نيز گويند .
اشترخار
(
octor - x r
) ا . پ . گياهى خاردار كه شتر آن را برغبت مىخورد و خارشتر نيز گويند .
اشترخوار
(
octor - x r
) ا . پ . گياه اشترخار . و كنهاى كه بر بدن شتر و گاو و گوسپند و خره و جز آن چسبد . و نوعى از مار .
اشتردار
(
octor - d r
) ا . پ . ساربان و كسى كه پرستارى شتر مىكند و آن را كرايه داده و از جائى به جائى بار مىبرد و كرايه مىگيرد .
اشتردارى
(
octor - d ri
) ا . پ . پاسبانى اشتر . و كرايهكشى با آن .
اشتردل
(
octor - del
) ص . پ . بددل .
و كينهدل و كينهجو . و جبان و ترسو و بيدل .
و نامرد . و ترسنده . و بدانديش .
اشترزهره
(
octor - zahre
) ص . پ .
جبان و ترسو . و كاهل و تنبل .
اشترغار
(
octor - q r
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - گياهى كه تازهء آن را مردم مصر و موصل مانند كاهو مىخورند .
اشترغاز
(
octor - q z
) ا . پ . بيخ گياه انجدان . و يا بيخ گياهى كه از آن آچار مىسازند و بتازى شوك الجمال و زنحبيل العجم گويند .
اشترغان
(
octor - q n
) ا . پ . نام گياهى كه گياه مريم گويند .
اشترك
(
octorak
) ا . پ . موجهء دريا .
و تالاب . و رودخانه . و شتر كوچك .
اشترك
(
ecterek
) ا . پ . به زبان مردم كرمان اشق .
اشتركا
(
actark
) ا . پ . عنقا .
اشتر گاو
(
octor - g v
) و اشتر گاو پلنگ
(
octor - g v - palang
) ا . پ . زرافه .
اشترگيا
(
octor - gi
) ا . پ . اشترخار .
اشترمرغ
(
octor - morq
) ا . پ . شتر مرغ و نعامة . مر . شترمرغ .
اشترمور
(
octor - mur
) ا . پ . جانورى مانند مور و به بزرگى گوسپند و يا به بزرگى بز كوهى و در جنگلهاى مغرب بسيار است .
اشتروا
(
octor - v
) ا . پ . جامهء خوابى كه از پشم شتر سازند .
اشتروا
(
octor - v
) ا . پ . بار شتر .
و موى شتر .
اشتروغ
(
octoruq
) ا . پ . گياهى كه شتر برغبت خورد .
اشتطاط
(
ectet t
) م . ع . جور كردن به كسى در حكم . و دور رفتن ستور بچرا . و دور شدن .
اشتعال
(
ecte l
) م . ع . برافروختن آتش . و سپيد گرديدن موى سر . قوله تعالى
وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً .
اشتعال
(
ecte l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برافروختگى و التهاب و شعله .
اشتعالك
(
ecte lak
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شعلهء كوچك و خرد . و خصومت و مناقشه و نزاع .
اشتغار
(
ecteq r
) م . ع . اشتغر فى الفلاة اشتغارا : دور رفت در بيابان .
و اشتغر علينا : ستم كرد بر ما و ضجر نمود .
و اشتغرت الابل : بسيار شدند شتران و مختلف گرديدند . و اشتغر العدد :
بسيار شد آن عدد چنان كه معلوم نمىشود چقدر است . و اشتغر عليه حسابه : بسيار و فراخ گرديد بر وى حساب آن . و اشتغر الامر : مشتبه شد آن كار .
اشتغال
(
ecteq l
) م . ع . بكارى پرداختن يق اشتغل به اشتغالا .
اشتغال
(
ecteq l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشغوليت و شغل و كار و بار داشتن .
و اشتغال داشتن ف . ل . : خود را بكارى واداشتن . و مشغول بودن . و خود را مسرور داشتن .
اشتغالات
(
ecteq l t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشغوليتها و كار و بارها و ج .
اشتغال .
اشتفاء
(
ectef '
) م . ع . شفا يافتن به چيزى يق اشتفيت بكذا .
اشتفاف
(
ectef f
) م . ع . اشتف البعير الخرام كله اشتفافا : پر كرد آن شتر خرام را . و اشتف ما فى الاناء : نوشيد همهء آبى كه در آوند بود و پس خورده نماند . و اشتفاف :
استقصا كردن در چيزى و همهء آن را گرفتن .
اشتقاق
(
ecteq q
) م . ع . نيمهء چيزى را