اسوده
(
osude
) ص . پ . لمس شده و دست زده شده .
اسور
(
asvar
) م ف . پ . بلغت زند پريروز و روز پيش از ديروز .
اسورة
(
asverat
) ع . ج سوار و اسوار .
اسوس
(
asvas
) ص . ع . ستورى كه در سرين وى بيمارى سوس باشد . مر . سوس .
اسوغ
(
asvaq
) ص . ع . شراب اسوغ :
شراب گوارا و آسانگزار .
اسوف
(
asuf
) ص . ع . كسى كه زود محزون شود و رقيق القلب بود .
اسوق
(
asvaq
) ص . ع . دراز ساق . و مرد خوب و نيكو ساق .
اسؤق
(
asoq
) ع . ج ساق .
اسوقة
(
asveqat
) ع . ج سويق .
اسول
(
asval
) ص . ع . كسى كه در زير ناف وى سستى و فروهشتگى بود . ج : سول . و سحاب اسول : ابر سست فروهشته .
اسولة
(
asvelat
) ع . ج سؤال .
اسون
(
osun
) م . ع . اسن الماء اسونا و اسنا : مر . اسن .
اسوياء
(
asvi '
) ع . ج سوى .
اسويداد
(
esvid d
) م . ع . اسواد اسويدادا : سياه گرديد و اسواد اسويدادا نيز گويند و در امر اسوادد گويند . و اسوادّ و اسوادّ نيز گفتهاند .
اسهاء
(
ash '
) ا . ع . رنگها .
اسهاء
(
esh '
) م . ع . اسهى اسهاء :
بنا كرد سهوة را . مر سهوة (
sahvat
) .
اسهاب
(
esh b
) م . ع . اسهب الرجل اسهابا : بسيار كرد آن مرد سخن را . و آزمند گرديد آن مرد . و نيك آزمند شد آن مرد چنان كه نفس او از هيچ چيز باز نماند . و اسهب الفرس : فراخ گام رفت آن اسب و پيشى گرفت . و اسهب القوم : چاه كندند آن قوم پس بريگ و يا بباد رسيدند و نيافتند آب . و يا چاه كندند آن قوم و به خيريز رسيدند . و اسهبوا الدابة : گذاشتند ستور را . و اسهب ولد الشاة امه : شير مكيد بزغاله مادر را .
و اسهب الرجل : بسيار عطا كرد آن مرد .
و بسيار عطا گرديد . و اسهب الرجل ( مجهولا ) : مدهوش شد آن مرد از گزيدن مار . و برگرديد گونهء او از فرط حب و يا از خوف و يا از بيمارى .
اسهاد
(
esh d
) م . ع . پيدا كردن . و اسهدت المراة بالولد : يكبارگى انداخت آن زن بچه را .
اسهار
(
esh r
) م . ع . اسهره اسهارا :
بيدار داشت او را .
اسهال
(
esh l
) م . ع . اسهلوا اسهالا :
به زمين نرم رسيدند . و اسهله الدواء :
نرم كرد دوا شكم او را و راند شكم او را . و اسهل الرجل ( مجهولا ) : داروى مسهل داده شد آن مرد . و اسهل بطنه ( ايضا مجهولا ) : رانده شد شكم او . الحديث :
من كذب على فقد اسهل مكانه من جهنم : اى تبوّا .
اسهال
(
esh l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شكم روش . و اسهال خونين : بيمارى ذو سنطاريا . و اسهال آوردن ف م . : شكم روش آوردن و موجب شكم روش شدن . و اسهال شدن ف ل . : رفتن شكم . و اسهال كردن : كار كردن شكم .
اسهام
(
ash m
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - بهرهها و قسمتها و نصيبها و سهمها .
اسهام
(
esh m
) م . ع . اسهمت له اسهاما : دادم مر او را تير . و اسهم الرجل : بسيار كرد سخن را آن مرد . و اسهم الشيى : قرار داد آن چيز را بهره بهره .
و اسهم الشيى بينهم : قرعه زدند آن چيز را ميان خود .
اسهان
(
ash n
) ج ا . ع . ريگهاى نرم و تنك .
اسهد
(
ashad
) ص . ع . هو اسهد رايا منك : او بيدار عقلتر است از تو و او نيكو راىتر است و او بيناتر و با حزمتر است از تو .
اسهران
(
ashar ne
) ا . بصيغهء تثنيه . ع .
بينى و نره . و نام دو رگ در پشت كه از آنها آب منى در نره آيد . و نام دو رگ كه از انثيين بالا روند و نزديك باطن نره مجتمع شوند . و نيز نام دو رگ در بينى ستور و ديگر حيوانات .
و نام دو رگ در چشم .
اسهل
(
ashal
) ص . ع . آسانتر و سهلتر .
و نرمتر .
اسهم
(
ashom
) ع . ج سهم (
sahm
) .
اسى
(
asy
) م . ع . اسيت له من اللحم اسيا ( از باب ضرب ) : باقى گذاشتم و نگاهداشتم براى او از گوشت .
اسى
(
as
) م . ع . اسيت عليه و له اسى ( از باب سمع ) : اندوهگين شدم بر وى و منه قوله تعالى :
لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ .
اسى
(
es
) و (
os
) ع . ج اسوة و اسوة .
اسى
(
asiy
) ص . ع . دوا كرده شده .
اسى
(
asiy
) و (
osiy
) ا . ع . بقيهء از خانه .
و متاع پست وردى خانه .
اسيا
(
asy
) ص . پ . سياه - ضد سپيد .
اسيا
(
asy
) ا . پ . بلغت زند صدر و سينه .
اسيا
(
asy
) ص . ع . زن حزين و اندوهگين .
ج : اسيئات (
asi ' t
) .
اسياح
(
asy h
) ع . ج سيح (
sayh
) .
اسياف
(
asy f
) ا . ع . هم اسياف :
ايشان گروهانند . و ج سيف (
sif
) و (
asyf
)
اسيان
(
asy n
) ص . ع . رجل اسيان :
مرد غمگين و محزون . ج : اسيايا و اسايا