استحقاب
(
estehq b
) م . ع . استحقبه استحقابا : ذخيره نهاد آن را .
استحقار
(
estehq r
) م . ع . خرد و خوار شمردن كسى را .
استحقاق
(
estehq q
) م . ع . استحقه استقاقا : سزاوار شد آن را .
استحقاق
(
estehq q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سزاوارى و لياقت و قابليت و شايستگى .
و استحقاق داشتن : ف ل . : سزاوار بودن و لايق و قابل بودن .
استحكاك
(
estehk k
) م . ع . استحكنى رأسى : خاريدن خواست سر من .
استحكام
(
estehk m
) م . ع . استحكم استحكاما : استوار گرديد .
استحكام
(
estehk m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سختى و صلابت . و استوارى و مضبوطى و پايدارى و ثبات قدم . و استحكام داشتن ف ل . : سخت و صلب بودن . و استوار و محكم بودن .
و ثابت قدم بودن .
استحلاء
(
estehl
) م . ع . استحلاه استحلاء : شيرين شمرد آن را .
استحلاب
(
estehl b
) م . ع . استحلبه استحلابا : دوشيدن خواست از وى .
استحلاس
(
estehl s
) م . ع . استحلس السنام : پيهناك شد كوهان تو بر نو . و استحلس النبت : انبوه شد آن گياه و پوشانيد زمين را . و استحلس فلان الخوف :
لازم گرفت فلان خوف را و جدا نشد از آن .
و استحلس الماء : فروخت آب را و ننوشيد آن را .
استحلاف
(
estehl f
) م . ع . استحلفه استحلافا : سوگند داد او را .
استحلاق
(
estehl q
) م . ع . استحلقت المراة : نه سير شد آن زن از جماع و نه آبستن گشت و كذلك استحلقت الاتان .
استحلال
(
estehl l
) م . ع . استحله استحلالا : حلال ساخت آن را . و حلال پنداشت آن را . و حلال كردن خواست .
استحماش
(
estehm c
) م . ع .
استحمش استحماشا : برافروخت از خشم .
استحماض
(
estehm z
) م . ع .
استحمضه استحماضا : حامض و ترش يافت آن را .
استحماق
(
estehm q
) م . ع . استحمق استحماقا : گول و احمق شد . و كار احمقانه كرد . استحمقه : احمق شمرد او را .
استحمال
(
estehm l
) م . ع . برداشتن خواستن . و استحمله : در مشقت انداخت ويرا حوائج و امور او .
استحمال
(
estehm l
) ا . ع . شكيبائى و تحمل .
استحمام
(
estehm m
) م . ع . استحم استحماما : خوى كرد و عرق نمود . و به گرمابه شد و غسل كرد به آب گرم - هذا هو الاصل ثم كان كل اغتسال استحماما باى ماء كان .
استحمام
(
estehm m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غسل و شستشوى بدن به آب و يا آب سرد . و استحمام كردن ف ل . :
به گرمابه شدن .
استحناذ
(
estehn z
) م . ع . استحنذ استحناذا : بر پهلو خفت در آفتاب تا عرق كند .
استحناط
(
estehn t
) م . ع . استحنط استحناطا : دليرى كرد بر مرگ و آسان شد بر وى جان دادن .
استحناك
(
estehn k
) م . ع . استحنك استحناكا : پرخور گرديد پس از كم خورى . و استحنك العضاه : بركنده گرديد درخت عضاه از بيخ .
استحنان
(
estehn n
) م . ع . استحن استحنانا : نيك طرب كرد .
استحواذ
(
estehv z
) م . ع . استحوذ استحواذا : چيره شد بر چيزى و مستولى گرديد .
استحواس
(
estehv s
) م . ع . ما زال يستحوس : پيوسته بند مىشود و كاهلى مىنمايد .
استحواض
(
estehv z
) م . ع .
استحوض الماء : گرد آمد آب و حوض ساخت براى خود .
استحياء
(
estehy '
) م . ع . شرم داشتن و باك داشتن . و استحياه : زنده و باقى گذاشت آن را . قيل و منه قوله تعالى :
إِنَّ اللَّهَ لا يَسْتَحْيِي أَنْ يَضْرِبَ مَثَلًا .
استخ
(
estax
) ا . پ . بز نر .
استخاذ
(
estex z
) م . ع . استخذ ارضا : گرفت زمين را - در اصل اتخذ بود يك تا را به سين بدل كردهاند . مر . اتخاذ .
استخارة
(
estex rat
) م . ع . چون واوى باشد مهربانى خواستن . و بانگ كنانيدن صياد بره آهو را تا مادر را نزديك وى آرد و صيد كند . و استخار الضبع : چوب در سوراخ كفتار كرد تا از جاى ديگر برآيد و استخار المنزل : پاك كرد و پاكيزه گردانيد آن جاى را . و چون يائى باشد يق استخار فلان فلانا : مهربانى كردن خواست فلان از فلان . و استخار : خواست بهترين دو امر را و نيكوئى جست .
استخاره
(
estex re
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تفأل و طلب خير از خداوند عالم در پيش آمد كارى . و تفأل به قرآن مجيد يا به دانههاى تسبيح . و استخاره كردن ف ل . : طلب خير در پيش آمد كار از خدا نمودن .