تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 209

مساهمون:

ص٢٠٩
استتابة : توبه خواست از وى .

استتار

(
estet r
) م . ع . استتر استتارا : پوشيده گرديد و در پرده شد . و پرهيز نمود .

استتار

(
estet r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى پوشيدگى . و پنهانى .

استتاسة

(
estet saT
) م . ع . استتاست العنز : بز ماده به تكه مانا گرديد - يضرب للذليل يتعزز : اين عبارت را در حق ذليلى گويند كه طلب عزت كند .

استتال

(
estet l
) م . ع . برآمدن قوم يكى بعد از ديگرى .

استتباب

(
estetb b
) م . ع . استتب له الامر استتبابا : راست و كامل شد مر او را آن كار .

استتباع

(
estetb '
) م . ع . پس روى كردن خواستن .

استتباع

(
estetb '
) ا . ع . جانشينى و خلافت .

استتراف

(
estetr f
) م . ع . بدكار و نافرمان گرديدن .

استتكاك

(
estetk k
) م . ع . استتك التكة : شلوار بند را در نيفهء شلوار كرد .

استتلاء

(
estetl '
) م . ع . استتلاه استتلاء : پس‌رو آن چيز شدن خواست از وى .

استتمام

(
estetm m
) م . ع . استتمه استتماما : تمام كرد آن را . و تمة خواست از وى ( مر . تمة ) . و استتم النعمة : اتمام نعمت خواست .

استتياس

(
estetyas
) م . ع . تكه‌خواه شدن ماده بز .

استثابة

(
estes bat
) م . ع . استثابه استثابة : پاداش خواست از وى . و استثابه مالا : خواست از وى مالى كه به او داده بود .

استثآر

(
estes 'r
) م . ع . قصاص خواستن يق استثار فلان اى استغاث ليثار بمقتوله .

استثارة

(
estes rat
) م . ع . استثاره استثارة : برانگيخت او را .

استثبات

(
estesb t
) م . ع . استثبت استثباتا : درنگ نمود . و طلب ثبوت كرد .

استثخان

(
estesx n
) م . ع . استثخن منه النوم : غلبه كرد بر وى خواب .

استثفار

(
etesf r
) م . ع . دامن در ميان هر دو ران گرفتن مردم - يعدى بالباء و بنفسه - يق استثفر الشخص بثوبه . و استثفر الكلب بذنبه : دم در ميان هر دو ران گرفت آن سگ چنان كه به شكم وى چسبيد . و استثفر الحائض : محكم كرد آن زن حائض يك طرف لته را در خشتك تنبان از طرف جلو و رد كرد طرف ديگر آن را از ما بين دو ران و بست آن را از جانب پشت بر خشتك تنبان .

استثقال

(
estesq l
) م . ع . خود را سست و ضعيف يافتن از بيمارى و يا از خواب و يا از لوم و بخل .

استثماد

(
estesm d
) م . ع . استثمده استثمادا : مثمود ساخت او را . و نيكوئى و احسان خواست از وى .

استثنا

(
estesn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى از مجموع چيزى را بيرون كردن . و جدا نمودن . و كلمهء ان شاء اللّه گفتن . و استثنا كردن ف م . : بيرون كردن چيزى را از حكم ما قبل . و كلمهء استثنا ا . : كلمه‌اى كه بدان چيزى را و يا كسى را از حكم ما قبل بيرون كنند مانند كلمهء مگر و جز و سوا و الا و امثال آنها .

استثناء

(
estesn '
) م . ع . بيرون كردن . و در يمين كلمه ان شاء اللّه گفتن .

استثناء

(
estesn '
) م . ع . باصطلاح نحو بيرون كردن چيزى را از حكم ما قبل بكلمهء الا و يا آنچه در معنى الا باشد . و حرف الاستثناء : كلمهء استثناء .

استثنائى

(
estesn i
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به استثناء .

استجابة

(
estej bat
) م . ع . استجابه و استجاب له استجابة : جواب گفت آن را . و قبول كرد آن را .

استجابت

(
estej bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پذيرفتارى و قبول و پذيرفتگى . و اجابت . و استجابت دعوات : پذيرفتارى در خواستها .

استجادة

(
estej dat
) م . ع . استجاده استجادة : نيكو يافت آن را . و نيك شمرد . و نيكوئى خواست از وى . وجود خواست از وى . و استجاد الفرس : اسب نيك‌رو خواست .

استجارة

(
estej rat
) م . ع . استجار استجارة : زنهار خواست . و اعانت و حمايت طلب كرد .

استجاره

(
estej re
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قبول اجاره .

استجازة

(
estej zat
) م . ع . صله طلبيدن . و جواز خواستن يعنى آبى كه بمواشى و زراعت دهند . و استجاز فلان : اجازت خواست فلان .

استجازه

(
estej ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلب اجازه و دستورى .

استجاشة

(
estej cat
) م . ع . طلب كردن لشكر .

استجاعة

(
estej at
) م . ع . گرسنگى نمودن . و سخت گرسنه شدن

استجافة

(
estej fat
) م . ع . استجاف الشيى استجافة : فراخ گشت آن چيز . و استجاف المكان : كاواك و خالى يافت آن جاى را .

استجبار

(
estejb r
) م . ع . استجبر
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 209 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )