تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 8

مساهمون:

ص٨
نيز بطور افسانه گويند چشمه‌ايست كه مدت هفت سال پيوسته روان باشد و هفت سال ديگر خشك .

آب‌غوره

(
b - qure
) ا . پ . مايعى ترش كه از فشردن غورهء انگور بدست آيد و آب غوره گرفتن ف ل . : گريه كردن و روان كردن اشك و فشردن چشم .

آبفت

(
baft
) ا . پ . مخفف آبافت .

آبق

(
baq
) ا . ع . مأخوذ از آبك ( فارسى جيوه و زيبق ) .

آبق

(
beq
) ص . ع . بندهء گريخته . ج : اباق (
obb q
) .

آبك

(
bak
) ا . پ . مصغر آب . و جيوه . و آبله .

آبك

(
bak
) ص . پ . هر چيز پر آب و آبكى .

آبكار

(
b - k r
) ا . پ . سقا . و آبيار . و شراب فروش . و شرابخوار .

آب كار

(
be - k r
) ا . پ . رواج و رونق . و آبرو . و منى .

آبكارى

(
b - k ri
) ا . پ . ماليات ساختن . ا . و فروختن مشروبات مسكر . و كارخانهء مشروبات‌سازى .

آبكامه

(
b - k me
) ا . پ . نان خورشى كه از ماست و شير و غيره سازند .

آب كبود

(
be - kabud
) ا خ . پ . درياى چين ا . شمشير نيك و اعلى .

آبكش

(
b - kac
) ا ص . پ . كسى كه با دول آب از چاه كشد و بالا آورد و ا . سقا و ترش پالا . و كاغذى كه به روى خط تازه نوشته اندازند كه آن را خشك كند .

آب كشيدن

(
b - kacidan
) ف ل . پ . بالا آوردن آب با دول از چاه . و سقائى كردن .

آبكشين

(
bkacin
) ا . پ . بازوبند .

آبكم

(
bkam
) ا . قسمى . از مار

آبكمه

(
bkome
) ا . آب سياه رنگ متعفنى كه در شكم بعضى از ماهيها يافت مىشود و جهت مرمّت شكستگى به كار مىبرند .

آبكند

(
bkand
) ا . پ . زمينى كه آب آن را كنده و گودال كرده باشند . و آب‌گير . و آب انبار . و درياچه . و ا خ . نام شهرى .

آب كوثر

(
bkawsar
) ا خ . پ . آبى كه روز قيامت حضرت پيغمبر اسلام صلى اللّه عليه و آله بامت خود مىدهد .

آب كور

(
b - kur
) ص . پ . خسيس و لئيم و ناكس .

آبكى

(
baki
) ص . پ . هر چيز آبدار و پر آب . و هر چيز مايع و روان .

آبگ

(
bag
) ا خ . پ . دهى نزديك شيراز .

آب گاز

(
b - g z
) ا . پ . آبى كه در آن بخار اسيد كربنيك حل كرده‌اند و چون در ظرفى ريخته شود جوش نموده فوران كند .

آبگانه

(
bg ne
) ا . پ . سقط جنين .

آبگداز

(
b - god z
) ا . پ . پاياب و معبر آب .

آبگاه

(
b - g h
) ا . پ . تهىگاه . و تالاب و آبگير .

آبگرد

(
b - gerd
) ا . پ . گرداب .

آبگردان

(
b - gard n
) ا . پ . ظرفى دسته‌دار كه بدان آب و آش از ديگ بردارند .

آبگردش

(
b - gardec
) ا . پ . گرداب . و اسب تند و تيز . و سرگيجه و دوار .

آب گرم

(
b - garm
) ا . پ . يك نوع از آبهاى معدنى . و نوعا آبهاى گرم داراى گوگرد مىباشند . و آب گرم خرقان : ا خ . در خرقان افشار بكشلو نزديك قريهء نجف‌آباد واقع مىباشد و آب گرم سراب : در دو فرسخى قصبهء سراب واقع شده و آب گرم لاريجان : در قريه‌اى بنام گرماسر واقع است و آب گرم محلات : در سه فرسخى قصبهء محلات واقع مىباشد .

آبگمه

(
bgome
) ا . پ . آب خاكسترى رنگ و بغايت گنديده و بدبوى كه از شكم قسمى از ماهيهاى درياى چين گيرند و تازيان ماء الجمة گفته‌اند .

آبگوشت

(
b - gowct
) ا . پ . نانخورشى كه از گوشت و بعضى حبوبات سازند . و از نان خورشهاى لذيذ و مقوى مىباشد . و باصطلاح شكارچيان طعمه‌ايست كه قبل از رفتن شكار بقوش مىدهند .

آبگون

(
b - gun
) ص . پ . هر چيزى كه مانند آب و برنگ آن باشد . و ا . نشاستهء آميخته با نيل . و آسمان . و لاجورد . و يخ و شمشير براق . و آب‌گون صدف : آسمان و آفتاب و ماه و ابگون قفس : و يا آبگون طارم : آسمان . و ا خ . رودخانه اى كه از خوارزم بدرياى مازندران مىريزد .

آبگه

(
b - gah
) ا . پ . آبگير و تالاب و حوض .

آبگى

(
bagi
) ص . پ . هر چيز آبدار و پر آب و هر چيز مايع .

آبگير

(
b - gir
) ا . پ . تالاب . و حوض و گودى كه آب در آنجا بايستد . و افزارى مانند جاروب كه جولاهان و شومالان بدان بر پارچه‌اى كه مىبافند آب افشانند . و كسى كه در حمام كارش آب آوردنست .

آبگيرناك

(
b - gir - n k
) ص . پ . جايى كه پر از مرداب و خندقهاى آبى بود .

ابگينه

(
bgine
) ا . پ . شيشه و بلور و الماس و شيشهء شراب . و دل عاشق . و اشك