تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 7

مساهمون:

ص٧
و ديك . و خمرهء چوبى .

آبستگى

(
bestegi
) ا . پ . حاصلخيزى و بارآورى . و بچه در شكم دارى .

آبستن

(
bestan
) ص . پ . هر حيوانى كه بچه در شكم داشته باشد . و نهفته و پنهان . و آبستن فرياد يا آبستن فرياد خوان : ا . بربط و يا قسمى از آن .

آبستنى

(
bestani
) ا . پ . حمل و بودن بچه در شكم . و مدت آبستنى انسان از 8 ماه و 10 روز تا 9 ماه و 10 روز است و مدت آبستنى خر 380 روز و ماديان 336 روز و گاو 280 روز و ميش و بز 145 روز و خوك 115 روز و گربه 55 روز و خرگوش 30 روز . و آبستنى دادن ف م . : آبستن كردن و حامله كردن .

آبستنگاه

(
bestan - g h
) ا . پ . خوابگاه . و خلوت‌خانه .

آبسته

(
baste
) ا . پ . زمينى كه جهت زراعت آراسته باشند . و جاسوس . و ص . چاپلوس .

آبسته

(
baste
) ص . پ . با ثمر . و ا . حيوان با بچه‌اى كه در زهدانش بود . و رحم و زهدان .

آبسرد

(
b - sard
) ا . پ . بستنى .

آبسردن

(
b - sardan
) ا . پ . رطوبت چرك‌مانندى كه از مجراى بول آدمى پالايد كه سوزاك نيز گويند .

آبسردى

(
b - sardi
) ا . پ . آب رنگين شدهء با شراب .

آب سفيد

(
b - safeyd
) ا . پ . بيمارى در چشم كه آب مرواريد نيز گويند .

آبسگون

(
b - sogun
) ا خ . پ . درياى آسگون . و نام جزيره‌اى در اين دريا . و نام دهى در نزديك استر اباد .

آبسوار

(
b - su r
) ا . پ . حباب و موج .

آبسيان

(
bsi n
) ا . پ . اشكها .

آب سياه

(
b - si h
) ا . پ . يك قسم كورى كه دانشمندان فرنگ‌آمورز مىگويند . و كنايه از شراب انگورى . و ا خ . از طوفان نوح .

آب سير

(
b - sayr
) ص . پ . مركب خوش رفتار راهوار .

آب سيه

(
be - siah
) ا . پ . آب سياه و مركب تحرير كه بدان كتابت كنند و زاگاب . و نكبت و خوارى . و آب عميق . طوفان آب .

آبش

(
bec
) ا خ . پ . مملكت حبشه . مر . حبشه .

آبش

(
bec
) ا . ع . كسى كه زينت مىكند خانهء ديگرى را و در آن خانه مشروبات و مأكولات حاضر مىنمايد و اين رسم در ميان اعراب بسيار متداول است كه مخصوصا بمحض رسيدن ميهمان مسافر هر رفيق و همسايه آنچه از زينت ها و مأكولات و مشروبات جهت پذيرائى شخص ميهمان لازم باشد تهيه كرده و جلو خان و در خانهء ميزبان را بدان‌ها آرايش مىكند .

آبشار

(
bc r
) ا . پ . رهگذر آب كه از بالا به پائين ريزد اعم از آنكه رودخانه باشد يا جوى و شلاله نيز گويند .

آبشت

(
bact
) ا . پ . جاسوس كه پنهانى رفتار كند و . ص . نهفته و پنهان .

آبشتگاه

(
bact - g h
) ا . پ . خلوت خانه و محل نهفتن . و پنهان شدن . و بيت الخلاء .

آبشتگه

(
bact - gah
) ا . پ . آبشتگاه .

آبشتن

(
bactan
) ف م . پ . پوشيده داشتن .

آبشتنگاه

(
bactan - g h
) ا . پ . آبشتگاه .

آبشتنگه

(
bactan - gah
) ا . پ . آبشتگاه

آبشخور

(
bec - xor
) ا . پ . روزى و قسمت . و قرعه و اقبال . و منزل . و سرچشمه و بستر رودخانه . و كنار تالاب و اسطخر كه مردمان و جانوران از آنجا آبخورند و منهل . و مقام و توقف . و ظرف آبخورى .

آب شدن

(
b - codan
) ف ل . پ . گداختن . و شرمنده شدن . و رفتن عزت و آبرو . و بر طرف شدن رواج و رونق .

آبشم

(
bcam
) ا . پ . پيلهء ابريشم . و قسمى از ابريشم خشن و ناصاف كه كج نيز گويند .

آبشن

(
becan
) ا . پ . پيراهن داماد .

آبشناس

(
b - can s
) ص . پ . حقيقت شناس و قاعده‌دان و ماهر در علوم . و ا . كسى كه از حالت زمين و آب داشتن آن با اطلاع باشد . و ناخدا كه از صلاح و فساد دريا خبر دهد . ج : آبشناسان .

آبشناسان

(
b - can s n
) ج آبشناس .

آبشنگ

(
bcang
) ا . پ . آبزن كه در مداواى بيماران به كار رود .

آبشوره

(
b - cowre
) ا . پ . آبى كه بواسطهء شوره خنك و سرد شده باشد .

آبشيب

(
b - cib
) ا . پ . رهگذر آب كه از بالا به زير آورده باشند .

آبشير

(
b - cir
) ا . پ . چاهيكه در كنار شير آب انبار جهت فاضل آب كنند . و نيز چاه آبهاى مستعمل مطبخ و حياط .

آبشيم

(
bceym
) ا . پ . ابريشم خام .

آبشينه

(
bcine
) ا خ . پ . دهى از توابع همدان .

آب صفت

(
b - sefat
) ص . پ . فروتن و متواضع و سودمند و آب صفت بودن ف ل : متواضع بودن و فايده‌مند بودن .

آب طبرستان

(
b - tabarest n
) ا خ . پ . بطور افسانه گويند چشمه‌ايست روان در كوهى كه چون بانگ بر آن زنند بايستد و چون فرياد كنند پنهان شود و اگر طلب نمايند روان گردد .

آب طبريه

(
b - tabariye
) ا خ . پ .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 7 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )