ازا
(
az
) ا . پ . آزا و مصطكى . و مقابل و ضد و برابر .
ازا
(
ez
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مقابل و برابر .
ازآء
(
ez ' '
) م . ع . از آه بطنه ازآء :
پر شد شكم او چندانكه جنبيدن نتواند .
ازاء
(
ez '
) م . ع . آزيته ازاء : مقابل و برابر شدم او را .
ازاء
(
ez '
) ا . ع . مقابل و برابر . و سبب زندگانى . و سبب فراخى عيش و افزونى آن .
و آنچه از نورد و سنگ و چرم و بورياى خرما كه براى حفاظت حوض يا چاه باشد . و محل ريختن آب در حوض . و هو بازائه : او مقابل و برابر او است . و هم ازاؤهم : آنها اقران ايشانند . و ازاء الحرب : مقيم در جنگ .
و ازاء المال : نگهبان شتران .
ازابى
(
az biy
) ع . ج ازبىّ .
ازاتة
(
ez tat
) م . ع . ازات القوم ازاتة : بسيار زيت گرديدند آن قوم .
ازاحة
(
ez hat
) م . ع . ازحته ازاحة :
دور گردانيدم آن را . و ازحت علته : دور كردم علت او را .
ازاخة
(
ez xat
) م . ع . ازاخه ازاخة :
دور گردانيد او را . و يكسو گردانيد .
ازادة
(
ez dat
) م . ع . توشه دادن .
ازاد
(
az d
) ا . ع . نوعى از خرما .
ازآر
(
ez ' r
) م . ع . بانگ كردن و غريدن شير .
ازار
(
az r
) ا . پ . پول و درم .
ازار
(
ez r
) ا . پ . دستار و عمامه . و شلوار و اشتيم و زيرجامه . و هر چيز كه بر كمر بسته و ساقها را بدان بپوشانند مانند لنگ و لنگى .
و بند ازرا : بند شلوار . و ازار كشتيبانان :
شلوار كشتيبانان و پر ازار : قعر آب و ته آب .
ازار
(
ez r
) ا . ع . چادر . و شلوار و گاه مونث آيد . ج : آزرة و ازرو ازر . و هر چيز كه بپوشد شخص را . و پرهيزگارى . و زن . و ميش ماده .
و نفس . و هو عفيف الازار : او پاكدامن و با عفت است . الحديث : قال الله تبارك و تعالى العظمة از ارى و الكبرياء ردائى . و ازار ازار : كلمهايست كه بدان ميش را براى دوشيدن خوانند .
ازاربند
(
ez r - band
) ا . پ . بند شلوار .
ازاربندى رشته
(
ez r - bandi - recte
) ا . پ . علاقه و دلبستگى . و علاقهء با زن .
ازارپا
(
ez r - p
) و
ازارپاى
(
ez r - p y
) ا . پ . پايجامه و زير جامه و شلوار و تنبان و لباسى كه پاها را بپوشاند .
ازارة
(
ez rat
) ا . ع . ازار و چادر . و شلوار .
ازارة
(
ez rat
) م . ع . ازاره ازارة .
برانگيخت آن را به زيارت .
ازاردم
(
az rdam
) ا . پ . قسمى از لوبيا .
ازارقة
(
az reqat
) ج ا خ . ع . نام گروهى از خوارج كه منسوبند به نافع بن الازرق .
ازارود
(
az rud
) و (
ez rud
) ا خ .
پ . ماوراء النهر .
ازاره
(
ez re
) ا . پ . هزاره و آن قسمت از ديوار اطاق و يا ايوان كه از كف طاقچه تا روى زمين باشد .
ازاز
(
az z
) م . ع . از ازا و ازيزا و ازازا . مر . ازّ .
از اصل
(
az - asl
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - ازلاد و اصلا و قطعا و هرگز .
ازاغب
(
az qeb
) ا خ . ع . الازاغب :
نام موضعى در ملك تازيان .
ازاغة
(
ez qat
) م . ع . ازاغه عن الطريق ازاغة : ميل داد آن را از راه و بر گردانيد .
ازآف
(
ez ' f
) م . ع . ازاف عليه ازآفا : شتابى كرد در كشتن آن خسته و تمام كرد كار او را . و ازاف فلانا بطنه : گران و بىحركت كرد فلان را شكم او و قادر بر حركت نشد .
ازاق
(
az q
) ا خ . ع . نام شهرى .
ازال
(
az l
) ا خ . ع . نام شهر صنعا در يمن . و يا نام بانى آن شهر .
ازال
(
ez l
) ا . ع . ازاله عن مكانه ازالا و ازالة ( نادرا ) : دور كرد آن را از جاى خود . مر . ازالة .
ازالة
(
ez lat
) م . ع . چون واوى باشد يق ازلته ازالة : دور كردم او را از جاى و برگرداندم . و ازال الله زواله :
هلاك گردانيد او را خداى . و چون يائى باشد يق ازاله عن مكانه ازالة و ازالا :
دور كرد آن را از جاى خود - ولى ازالا بندرت استعمال مىشود .
ازاله
(
ez le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طرد و دفع و راندگى . و برداشتگى و حمل . و رفع .
و محو . و رد . و ازاله كردن ف م . دفع كردن .
و بيرون بردن . و ازاله شدن ف ل . : دفع شدن . و ازاله شو : گم شو و برو .
ازام
(
ez m
) م . ع . فشردن آنچه در جراحت بود تا بچسبد پوست آن و خشك گردد خون بر آن و دارو كردن جراحت تابه شود . و ازامه على الامر : بناخوشى بر كارى داشت او را .
ازام
(
az me
) ا . ع . سال قحطناك .
ازام
(
oz m
) ص . ع . لازمگيرندهء چيزى .
ازامع
(
az me '
) ع . ج ازمع .
ازامل
(
az mel
) و
ازاميل
(
az mil
) ع . ج ازمل .
ازانة
(
ez nat
) م . ع . ازانه ازانة :
آراست آن را .
ازانى
(
az niy
) ص . ع . رمح ازانى :