احديداب
(
ehdid b
) . ع م . احدودب احديدابا : گوژپشت گرديد و احدودب الرجل خم گرفت ريگ توده .
احديداق
(
ehdid q
) م . ع . احدود قوابه احديداقا : احاطه كردند آن را .
احذ
(
ahazz
) ص . ع . سبكدست . و لاغر نزار . و شتر تيزرو كه روز پنجم آب خورد . و كار زشت و سخت . ج : حذّ . و فرس احذ : اسب بركنده دم و يا دم بريده . وا . به اصطلاح عروض بحر كامل كه در آن تصرف حذذ كرده باشند .
احذاء
(
ehz '
) م . ع . چون واوى باشد يق احذاه النعل : كفش در پاى او كرد . و احذى زيدا : عطا داد زيد را . و چون يائى بود يق احذاه : داد او را بهرهاى از غنيمت .
احذار
(
ahz r
) ا . ع . آگاهى و هوشيارى .
و هو ابن احذار : او هوشيار و با پرهيز است .
احذال
(
ehz l
) م . ع . احذل البكاء العين : حاذلة گردانيد گريه چشم را و كذلك احذل الحر العين . مر . حاذلة .
احذاق
(
ahz q
) ع . ج حذقة .
احذر
(
ahzar
) ص . ع . هوشيارتر و دورانديشتر .
احذيرار
(
ehzir r
) م . ع . احذار احذيرارا : در خشم شد .
احر
(
aharr
) ص . ع . گرمتر . و لطيفتر و هو احر منه حسنا : او لطيفتر است از او در حسن و خوبى .
احراء
(
ahr '
) ع . ج حرا و حرى .
احراء
(
ehr '
) م . ع . احراه الزمان احراء : كاسته گردانيد او را روزگار . و ما احراه به : چه سزاوار است او . و كذلك ما احربه .
احراب
(
ahr b
) ا خ . ع . نام موضعى .
احراب
(
ehr b
) م . ع . احرب النخل احرابا : شكوفه آورد آن خرما بن . و احرب فلانا : دلالت كرد فلان را بر تاراج مال دشمن . و احرب الحرب : برانگيخت جنگ را .
احراث
(
ehr s
) م . ع . احرث الدابة احراثا : لاغر كرد آن ستور را از بسيارى راندن در سوارى .
احراج
(
ahr j
) ع . ج حرج .
احراج
(
ehr j
) م . ع . احرج الصلاة .
احراجا : حرام گردانيد نماز را . و احرج الرجل امراته بتطليقه : حرام گردانيد آن مرد زن خود را بطلاق . احرجت فلانا :
در گناه انداختم فلان را . و احرجه اليه :
مضطر كردانيد او را بسوى آن .
احراح
(
ahr h
) ع . ج حرح .
احراد
(
ehr d
) م . ع . احرده احرادا :
تنها كرد او را . و احرد فى السير : شتافت .
احرار
(
ahr r
) ع . ج حرّ .
احرار
(
ahr r
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان آزاد . و مردمان جوانمرد و كريم . و مردمان برگزيده .
احرار
(
ehr r
) م . ع . احر النهار احرارا : گرم شد روز . و احر الرجل :
خداوند شتران تشنه گرديد آن مرد .
احراز
(
ahr z
) ع . ج حرز و حرز .
احراز
(
ehr z
) م . ع . استوار كردن . و احرز الاجر : گرد آورد مزد را و گرفت مزد را .
و احرز فرجها : بازداشت عورت خود را از زنا . و احرز المكان الرجل : پناه داد آنجاى آن مرد را و در حرز كرد او را .
احراز
(
ehr z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نصرت و حمايت . و احراز كردن ف م . :
حمايت دادن .
احراس
(
ahr s
) ع . ج حرس و ج ج حارس .
احراس
(
ehr s
) م . ع . احرس فلان بالمكان : مقيم شد فلان در آنجا روزگارى .
احراش
(
ehr c
) م . ع . احرش الهناء البعير : آبلهناك گردانيد قطران آن شتر را .
احراض
(
ahr z
) ع . ج حرض و حرض و حريض .
احراض
(
ehr z
) م . ع . خداوند معدهء فاسد گردانيدن . و بيمار افگندن . و احرضه الله :
بيمار افگند او را خداى . و احرض الرجل پدر فرزند ناخلف شد آن مرد . و احرضه المرض : گداخت بيمارى بدن وى را و نزديك بمرگ گردانيد او را
احراف
(
ehr f
) م . ع . ورزه كردن . و كسب نمودن براى عيال . و پاداش نيكى يا بدى دادن .
و احرف ناقتة : لاغر گردانيد ماده شتر خود را . و احرف الرجل : خداوند مال افزوده و باصطلاح آمده گرديد آن مرد .
احراق
(
ehr q
) م . ع . احرقه بالنار احراقا : نيك سوزانيد آن را به آتش . و نيز احراق :
اذيت رسانيدن و حروقة ساختن . مر . حروقة .
احرام
(
ahr m
) ع . ج حرم و حريم .
احرام
(
ehr m
) م . ع . احرم احراما :
در حرم درآمد . و در ماههاى حرام داخل شد . و در حرمتى داخل گرديد كه هتك آن روا نباشد .
و احرم الشى : حرام گردانيد آن چيز را . و احرمت المراة : حايض شد آن زن . و احرام الحاج : بكارى در آمد آن حاجى كه بسبب وى حرام شد چيزى كه بر او حلال بود . و كذلك احرم المعتمر . و احرم فلانا : برد فلان را و چيره شد بقمار به روى . و احرمه : باز داشت او را . و بىبهره گردانيد از چيزى و محروم ساخت . الحديث يحرم الرجل فى الغضب اى يحلف .
احرام
(
ehr m
) ا . ع . قصد دخول در حج و يا عمره . و داخل كردن شخص نفس خود را در چيزى كه حرام مىكند بر او آنچه را كه از پيش بر وى حلال بود و منه تكبيرة الاحرام .