بسد و مرجان نوعى است از جواهر معدنى و لون او سرخ است . « 2 » مقوى و شادىبخش قلب ، ضد اسهال ، حابس خون و خشك كننده مىباشد . چكاندن مخلوط آن با روغن بلسان در گوش مسكن درد گوش است . براى قوت چشم ، بسّد را سرمه مىكنند ، از گرد بسّد سوخته ، در صاف كردن دندان استفاده مىشود . سيلان خون را در هر كجاى بدن مىبندد يعنى بواسير خونى ، خون دهان و اسهال خونى را نافع است . در طپش قلب و وسواس هم مفيد مىباشد . و در بعضى مركبات يونانى كه مخصوص اعصاب است اين را شامل نمودهاند ( بعضى اطبا اين را ريشه مرجان قبول نمىكنند ) . « 3 »
* نارگيل
اسم نارگيل در انگليسى كوكونت از لفظ كوكوى پرتغالى گرفته شده است كه معناى آن نقاب ، برقه ، پوشيده شدن يا چهره صنعتى گذاشتن مىباشد و سبب اين اسم اين است كه روى ميوه پوستى كلفت و روى پوست موهاى زيادى مىباشد .
در هند ، در مراسم فراوانى شكاندن آن نيز مرسوم مىباشد و در خوراكهاى فراوانى مثل شيرينى ، بيسكويت ، شكلات و كيك نارگيل مستعمل مىباشد . روغن نارگيل را بطور مقوى سر و مو و مغذى استعمال مىكنند .
مو را رويانيده و رنگ سياه مو را حفظ مىكند و تقريبا در هند همه مردم ماليدن روغن نارگيل را رسم مىدانند . در اروپا نيز استعمال نارگيل با شيرينيهاى فوق رايج است و روغن نارگيل صاف شده و معطر نيز بطور زيبا كننده و استحكام مو استعمال مىشود .
از برگ و درختگ نارگيل در صنعت استفاده زيادى مىشود كه اهل جنوب هند معيشت اقتصادى خود را از آن مىگذرانند .
آب ميوه ناپخته نارگيل مفيد سلامت و سرد كننده و مفيد در امراض بول است ، شاخه درخت نارگيل مدر است و در طب محلى هند رايج است ، غنچههاى گل يا اول
هامش
( 2 ) - صيدنه ، ص 778 .
( 3 ) - كتاب المفردات ، ص 127 .