پوستى از قبيل جرب و كچلى بهوسيله شستشو است . « 1 » گياهى علفى ، يك ساله با گلهايى به رنگ زرد . ميوهاش پوشيده از خار است . در مكزيك ، آنتيل و برخى نواحى آمريكاى شمالى مىرويد بهعلاوه بهعلت زيبايى گلهاى خود ، پرورش مىيابد . قسمت مورد استفاده اين گياه ، برگ ، ميوه و دانه است .
تركيبات شيميايى :
اعضاى مختلف گياه داراى بربرين و الكالوئيدهاى مختلف است . دانههاى آن داراى 36 درصد ماده روغنى است .
ساقه گلدار داراى موادى نظير گلوسين ، كلهريترين ، پروتوپين ، سانگينارين ، مواد رزينى ، پكتيكى و نوعى ماده تلخ به نام گلوكوپيكرين است .
خواص درمانى :
ميوه و برگ آن ، اثر خوابآور و دانهاش اثر مسهلى دارد . از كليه قسمتهاى هوائى گياه نيز بهعنوان معرق استفاده بهعمل مىآيد . مصرف روغن دانه آن بهعنوان مسهل به مقدار 15 تا 30 قطره معمولى است .
ماميثا گياهى است علفى و يك ساله با گلهايى به رنگ زرد نارنجى و گاهى با لكههاى ارغوانى در قاعده گلبرگها و ميوهاش دراز و خورجين مانند است . ساقه گلدار اين گياه داراى اثر درمانى است .
قسم هوايى اين گياه در طب عوام بهعنوان مخدر و خوابآور در اطفال بهصورت دمكرده يا جوشانده مصرف مىشود . سابقا از آن براى رفع بيمارى قند استفاده بهعمل مىآمده است .
محل رويش :
اين گياه در منطقه وسيعى از نواحى شمال ايران ، كوهستانهاى البرز ، كرج ، آذربايجان ،
هامش
( 1 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 211 .