دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 197

بيشتر مىافزايد و آدمى را چاق مىسازد و براى كسانى كه كار معتدل دارند مناسب بوده رنگ را نيكو ، منى را زياد مىكند و مغزشان براى سبك مزاجان ايجاد قولنج مىكند و با نان خورده شود يبوست مىآورد . گوشت جوجه گرم و پرالتهاب بوده براى مزاج حار مناسب نيست . اگر با آب و نخود و شبت و نمك پخته شود براى سرد مزاجان نافع بوده لينت مزاج داده و درد سخت و كهنه پشت را نافع و كليه‌ها را چاق و چربىدار و نيروى جنسى را تقويت ولى براى چشم و مغز زيان بخش است بويژه اگر كباب كنند و اگر با گوشت جوجه جوزاب يا گوراب ( برنج و شكر و گوشت ) درست كنند كه چربى كافى داشته باشد براى كليه مفيد و قوه باه را زياد مىكند . « 1 » گوشت مرغ جوان عقل را زياد مىكند ، مغز مرغ خون دماغى را كه از پرده مغز آمده ، بازمىدارد . سوپ خروس داروى برنشيت است ، آبگوشت خروس درد معده را كه از باد باشد بر طرف مىكند . گوشت مرغ جوان آب پشت را فزونى دهد ، آبگوشت مرغ جوان همراه بسپايك ( بسفايج ) باشد سودا را بيرون مىريزد و اگر با كاجيره باشد بلغم را بيرون آرد با شير باشد داروى قرحه مثانه است . آبگوشت خروس علاج تبهاى مزمن است . « 2 » بطور عام نام هر جانور بالدار پرنده تخم‌گذار كه بدنش از پر پوشيده باشد . مرغ خانگى پرنده‌اى است از راسته ماكيانها كه داراى جثه‌اى متوسط است مرغ خانگى داراى نژادهاى مختلف است كه به دو دسته عمده تخمى و گوشتى تقسيم مىشوند . در گوشت مرغ 23 % نيتروژن ، 1 % نمكيات ، 3 % چربى و باقى آب مىباشد . رنگ آن سفيد ، ذائقه بىمزه ، مزاج گرم و تر است ، غذائيت زيادى دارد و مولد خون و مزيد عقل و مقوى دماغ و مقوى باه و نافع قولنج است رنگ صورت را صاف مىكند ، شورباى گوشت جوجه مرغ مسكن سوزش معده است .