تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 201

مساهمون:

ص٢٠١
اروميه ، چاه‌ريك ، ديلمان ، تفرش ، خراسان ، بين رباط سفيد و تربت حيدريه ، شيراز و غيره مىرويد . اين گياه در گيلان ؛ رودبار ، كرمانشاه ، همدان ، كردستان و لرستان ، شيراز ، قزوين ، نواحى آذربايجان و اراك مىرويد . دانه‌اش اثر ملين دارد و به‌علاوه از برگهاى له شده آن براى رفع التهابهاى جلدى استفاده به‌عمل مىآيد . « 1 »

* ماهى

ماهى جانورى است ذى فقار و آبزى ، از رده ماهيان كه داراى اقسام متعدد است : اردك ماهى ، ماهى خاردار ، تاس ماهى ، چلچله ماهى ، سفره ماهى ، شاه‌ماهى ، شك ماهى ، شمشير ماهى ، شير ماهى ، ماهى آزاد ، ماهى اسبله ، ماهى برقى ، ماهى پرنده ، ماهى حلوا ، ماهى حوض ، ماهى خار ، ماهى خاويار ، ماهى ريش‌دار ، ماهى سفيد ، ماهى سيم ، ماهى سوف ، ماهى ريزقنات ، ماهى قزل‌آلا ، ماهى مركوب و . . . . گونه‌اى ماهى غضروفى جزو راسته گانوئيدها و جزو دسته كوندروگانوئيدها مىباشد . اين ماهى را به مناسبت خاويارى كه از آن به دست مىآورند به نام ماهى خاويار نيز مىنامند . ماهى مذكور در درياى خزر فراوان است ، جثه‌اش بزرگ و به طول 5 تا 6 متر مىرسد و وزنش بالغ بر 500 كيلوگرم مىشود . از تخمكهاى نمك سود آن خاويار تهيه مىشود . « 1 » ماهى اسم فارسى است به عربى سمك و حوت و به يونانى سماس و به رومى ايضارون و به تركى بالغ و به هندى مچهلى و در انگليسى اسپريسطى گويند . آن حيوان آبى است كه حيات آن بدون آب از بين مىرود و انواع آن بسيار است و سير نمىشود از كثرت خوردن به سبب سردى مزاج معده آن و قرب او از دهان آن و آن را گردن نيست و نه آواز و نه ريه است .

هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 ، ص 153 .
( 1 ) - فرهنگ فارسى ، دكتر معين ، ج 3 ، ص 3733 .