* گل سرخ
در كتب طب سنتى « ورد احمر بستانى » نام برده شده است . به فارسى انواع آن را گل سرخ و نوع خيلى معطر آن را گل محمدى گويند .
مشخصات :
گل سرخ درختچهاى است كوچك با شاخههاى گل دهنده ، خميده ، تيغدار ، درشت و ريز . تيغهاى آن مسطح خميده و به شكل داس است و با تيغهاى ريز آن غدهاى همراه است . ميوه آن گرد يا تخم مرغى به طول 5 / 1 سانتىمتر مىباشد كه در داخل برجستگى كوزهاى شكل زير گلبرگها قرار دارد . گل سرخ عبارت از گلبرگهاى خشك شده روز اگاليكا از تيره روزاسه مىباشد كه قبل از باز شدن گلها ، آنها را جمعآورى مىكنند .
تركيبات شيميايى :
در گلبرگها و غنچههاى گل سرخ كه در طب سنتى مستعمل است مقدارى تانن و يك ماده رنگى و كمى اسانس و مواد چرب و گاليكاسيد يافت مىشود . « 1 » گل سرخ داراى تانن ، اسيد گاليك و يك رامنوزيد متبلور زرد رنگ ( كورسيترين ) است كه در اثر هيدروليز توليد كورستين و رامنوز مىكند . اسانس آن جسمى است فرار و آن را از گلهاى تازه به روش تقطير به دست مىآورند . گل سرخ را بهعنوان داروى قابض ملايم به كار مىبرند . ميوههاى روزاكانينا و ساير گونههاى ديگر گل سرخ را بهعنوان منابع بسيار غنى ويتامين
C
به كار مىبرند . « 2 »
خواص - كاربرد :
از نظر طبيعت مركب القوى است ولى عدهاى آن را سرد و خشك مىدانند . مقوى و
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 3 ، ص 389 .
( 2 ) - مفردات پزشكى جديد فاراكوگنوزى 1973 ، ص 212 .