دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 128

فرح‌آور است . گلبرگ‌ها و غنچه تازه آن مسهل است و مسكن صفرا و بلغم رقيق ولى خشك شده آن قابض است . « 1 » گل سرخ قابض ، ملايم ، مقوى ، نيروبخش ، دافع اختلال قاعدگى و نافع معده و اسهال مزمن است و همچنين دم‌كرده آن براى آنژين ، ورم حنجره ، دهان و گلو مفيد است . شربت عسل را مىتوان بدين طريق درست كرد كه در يك چهارم ليتر آب جوش 100 گرم گلبرگ گل سرخ را ريخته 24 ساعت دم بكشد بعد آن را صاف كرده 150 گرم عسل به آن اضافه كنيد و در آتش ملايمى بگذاريد و بهم بزنيد تا سفت شود و اين شربت براى آنژين خوب است . از تركيب گل سرخ ، شكر و گلاب گلقند درست مىكنند . گلاب را از گل درست مىكنند و براى نرمى پوست و شستشوى چشم مؤثر است و اگر برگهاى گل سرخ را شب بر چشم بسته ، بخوابند بر قوت چشم مىافزايد . در كتاب تقطير مىگويد : گلاب فعاليتهاى مغزى را زياد و تحريك مىنمايد و اعصاب را تسكين مىدهد و پاى سرد را گرم و سرماخوردگى را دفع مىكند . پانزده گرم گلبرگ گل سرخ در يك ليتر آب‌جوش دم كنند و روزى سه فنجان از آن را قبل از غذا به آنهايى كه مزاجا ضعيف هستند تجويز كنند كه از ترشحات زائد جلوگيرى مىكند . « 2 » گل سرخ ( محمد ) خاصيت مسهلى دارد و اگر آن را در آب زرد پنير دم كنند مسهل كاملى خواهد بود . « 3 » كسانى كه اسهال مزمن دارند اگر مركب پانزده تا سى گرم گلبرگ گل سرخ ( محمدى ) را در يك ليتر آب‌جوش دم‌كرده مصرف نمايند شفا خواهند يافت . « 4 » از گل سرخ گلاب مىگيرند . گلاب براى شستشوى پوست و نرم و لطيف كردن آن و همچنين شستشوى چشم بسيار مفيد است . « 1 »