به فارسى آن را فلفل دراز مىگويند و ميوه‌اش مثل لوبيا ، در غلاف آن دارفلفل مىباشد . طعم دارفلفل مانند فلفل است لذا در هند به آن پى پل مىگويند و آن چون پاره‌هاى چوب به مقدار انگشت و باريك و در صورت شكوفه آن به شكوفه بيد ماند كه در ايام بهار از درخت مىافتد . دارفلفل بار درختى است مثل درخت توت و ميوه‌اش مثل لوبيا و غلاف آن دارفلفل مىباشد و قوتش تا سه سال مىماند . در آخر دوم گرم و خشك و مشهى احشاء و محلل مواد بارده و مفتح سده جگر و هاضم طعام و محرك باه و مدر بول و حيض و مسقط جنين و جهت خوشبو كردن دهان و رحم نيز مفيد است . « 2 » دارفلفل ميوه نبات هندى است . برگ آن شبيه تنبول و از آن كوچكتر است به قدر برگ لوبيا و با حدت و تلخى و شاخهاى آن گره دارد و بر هر گره آن برگى رسته و در بيخ هر برگ دارفلفل سبز يك عدد شبيه به شاه توت و كوچكتر از آن رسته و بعد از خشك شدن سياه رنگ مىگردد و داخل آن دانه‌هاى كوچك شبيه به خردل و بهم پيوسته و بالاى آنها غلافى رقيق و پرده‌هاى سياهرنگ ميان دانه‌ها و طعم آن تند و به اندك تلخى و حدت و تلخى پوست آن زيادتر از دانه آن و مزه و بوى آن مثل فلفل . فقط آن صلب و در يبوست كمتر از فلفل است . « 3 » ميوه يك بوته خودرو است . برگ آن مانند برگ تمبول هندى ولى كوچكتر است ، از هر شاخه آن يك برگ در مىآيد كه در بيخ برگ در ساقه يك ميوه دراز به شكل شاه توت مىرويد كه پس از خشك شدن مىافتد و سياه رنگ مىشود . « 1 » در هند اين درخت نيز به نام پيپل است كه آن چيز ديگرى است و آن را پيپل درخت مىگويند كه نبايد با اين پيپل اشتباه شود . « 2 »