دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 56

ناميده شده كه روغنى هم دارد . « 4 » ترب : برگهاى ترب ضد ميكرب است پانزده روز پس از كاشتن ترب خوراك برگهاى نمك زده‌اش مسكن درد پهلو است آب برگ ترب نافع جوشهاى بدن است . دستور : خوراك 1 قاشق چاى خورى براى هر 20 كيلو وزن يعنى شخص 60 كيلو گرمى بايستى 3 قاشق چاى خورى آب برگ ترب ميل كند البته دستور فوق براى جوشهايى به نام جوشقان كه سه سانتىمتر محيط خود را قرمز رنگ مىكند موثر نمىباشد . آب ترب : آب ترب سياه يا قرمز نيرو دهنده اعمال كبد و داراى اثر ضد اسكوربوت قوى ، مدر و ضد عفونى كننده دستگاه تنفسى است . در درمان روماتيسم نارسايى اعمال كبد ، كم اشتهايى و دفع رسوبات صفراوى و مجارى ادرار اثر معالج دارد . آب ترب مخلوط با آب سبزىهاى ديگر مصرف مىشود و بايد تازه باشد يعنى هنگام مصرف تهيه شود . « 1 » ترب گياهى است خوراكى كه همه جا قابل پرورش مىباشد . از قديم الايام جزو داروها بود و آب آن را در سياه سرفه ، بيمارىهاى كليوى ، قولنج ( درد ) كبد و روماتيسم مفيد دانسته‌اند . « 2 » فجل نباتى است كه اگر خورده شود بادى از معده پس از خوردن آن مىآيد كه بسيار ناجور است و مردم عرب ترب را خامه و جمع آن را خام گويند و هضم كننده است . يعنى چيزى در معده باشد ، هضم كند . نوعى از آن بيابانى است كه عرب آن را حب الفجل گويند . « 3 » ترب را اگر پس از غذا بخورند غذا را گوارش مىدهد . « 4 » به فارسى ترب مىنامند و به انواع بيابانى و بستانى است . نوع بيابانى آن تندتر از نوع