دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 54

عصاره له‌شده ريشه به عنوان معرق و ضد اسهال ريز خورده مىشود و به سبب دياستازى كه دارد به هضم غذاهاى نشاسته‌اى كمك مىكند جوشانده گلهاى خشك آن و يا تخم بريان شده آن براى قطع اسهال ساده مفيد است شست‌وشوى بدن با آب جوشانده برگهاى آن براى تسكين درد كمر نافع است . به نظر ابن ماسويه طبيب معروف خوردن آب ترب براى هضم غذا و باز كردن انسداد و گرفتگىهاى كبد و طحال نافع و براى استسقاء و طحال و يرقان مفيد است . ضماد ترب با عسل براى زخمهاى جراحات بد و ضماد تخم آن با سركه براى از بين بردن آثار قانقاريا نافع است اسراف در خوردن آن موجب دل‌پيچه و متعفن شدن اخلاط است و مضر سر و حلق و دندان مىباشد در اين مورد بايد نمك و عسل وزيره كه در سركه انگورى خيسانده و پرورده شده باشد بخورد . « 1 » ريشه ترب بلغم را قطع مىكند غذا را هضم مىنمايد و برگ آن مدر است . امام صادق فرمود : ترب سه خاصيت دارد برگ آن نفخ شكم را از بين مىبرد مغز آن ادرار را زياد مىكند و ريشه آن بلغم را قطع مىكند . شيره تازه ترب در رفع نزله‌هاى شش ، سياه سرفه بيمارىهاى كليوى و مثانه و قولنج‌هاى كبدى و روماتيسم مصرف مىشود جوشانده ترب سرمازدگى را بر طرف مىكند . ترب خام چون ديرهضم است نبايد زياد مصرف شود زيرا ايجاد ناراحتيهاى معدى مىكند . « 2 » ضماد پوست ترب سياه را بر بدن مريض روى پا در مورد ضرب ديدگى بر روى سينه در مورد برونشيت ، بر روى شانه ، مفصل دست يا زانو در مورد روماتيسم قرار مىدهند . خوراك ترب سياه در دفع سنگ كليه و سنگ مثانه بسيار موثر است جهت تهيه آن ترب سياه را به دو نيم تقسيم كرده داخل آن مقدارى تخم شلغم پاك شده را قرار داده دو