ترب وحشى : ترب وحشى را ترب اسبى و ترب تند هم مىگويند نام آن به عربى فجل برى است در قديم ترب وحشى را مىشناخته‌اند و تنها در قرون وسطى است كه سنت هيلدگراد كه خانم كشيش علف‌شناس بود آن را در كتاب خود تشريح كرد و خواص لينت‌آور و ادرار آور ، همچنين خاصيت ميكروب كشى آن را در امراض كليوى و مسموميت معلوم ساخت ، ماتيول ترب وحشى را براى درمان كرم روده‌ها يرقان و بند آمدن ادرار و بيماريهاى دستگاه تنفسى ، اگزما و درد گوش و درد چشم تجويز مىكرد . « 1 » مقدار خوراك : خود ترب يك عدد بعد از غذا ، آبش از 48 تا 72 گرم نمك آن از نصف تا يك و نيم گرم و تخمش از يك تا دو گرم است و در تمام زمينهاى مسطح و دشتى مىرويد .

پرورش انواع مختلف ترب در همه جا معمول است . « 2 » نسخه‌هاى ترب در همدرد : 1 - كشته سنگ سرماهى : براى ضعف عام ، مقوى اعصاب ، مقوى باه ، اشتهاآور ، هضم كننده غذا ، مقوى ، روغن دار و مولد خون و براى سرفه بلغمى ، تنگى نفس و در زمستان براى پيرمردها مفيد است . 2 - كشته حجر اليهود : ريگ و سنگ كليه و مثانه را خارج مىكند . 3 - غازه حسن‌افزاء : ماليدن آن بر صورت داغ و لكه را دور مىكند و پوست را نرم و خوشبو مىسازد . 4 - شربت مدر : حيض و خون بسته نفاس خونى كه همراه ولادت بچه بيرون مىآيد را باز مىكند .