دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 512

گياهى چند ساله و داراى نوعى ديگر ريشه غده‌دار و معطر است . در نواحى شرقى هند يافت مىشود . برگهاى باريك و دراز به طول 20 - 45 سانتىمتر و گلهاى غير معطر صورتى رنگ زيبا و مجتمع به صورت پانيكول دارد ميوه كروى شكل و اثرات درمانى آن شبيه گياه قبلى است در ايران نمىرويد . « 1 » گياهى است پايا و داراى ريزوم استوانه‌اى شكل كه از آن ساقه‌هاى هوائى متعدد خارج مىگردد برگهايى متناوب غلاف دارد دراز نوك تيز بى كرك با يك رگبرگ اصلى مشخص و رگبرگهاى فرعى متعدد به صورت موازى دارد ميوه‌اش بوسينه و محتوى دانه‌هاى بسيار است اين گياه در نواحى جنوبى چين و در فرمز مىرويد بعلاوه در هند و برخى نقاط چين نيز پرورش مىيابد قسمت مورد استفاده اين گياه ريزوم آن است كه پس از خارج كردن از زمين و تميز نمودن ، ريشه و ساقه‌هاى هوايى آن را قطع مىكنند و بقيه را خشك كرده به صورت قطعاتى در مرض استفاده قرار مىدهند . محرك و داراى اثر نيرو دهنده مشابه زنجبيل است در سوء هضم‌هاى همراه با نفخ به عنوان بادشكن و رفع درد دندان به صورت جويدن به كار مىرود . گرد آن عطسه‌آور است . صور دارويى : از ريزوم اين گياه به صور مشابه زنجبيل استفاده به عمل مىآيد . بعلاوه در رديف ادويه خوراكى قرار دارد در فرمول بم دو فيور اوانتى نيز وارد مىشود . اين گياه در ايران نمىرويد . « 1 » عرفى :