تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 323

مساهمون:

ص٣٢٣

دو قسم حضض بيان شده است يك قسم آن حضض مكى و ديگرى حضض هندى ، حضض مكى را مايل به سياه و زرد و بودار گفته‌اند : مزه‌اش بد و خيلى تلخ اين عصاره يك درخت است . مزاجش معتدل و خشك در درجه دوم براى امراض طحال مضر است مصلحش انيسون ، بدلش حضض هندى . نفع خاص : دافع درد جگر و يرقان . خوراكش : از 2 تا 3 گرم است مواد زخمها را پخته تحليل مىكند احتباس خون يرقان سياه ، درد كبد ، سرفه پيچش شكم ، بواسير ، مجارى بول و سوزش زخمها و سوزش تشنگى را مفيد است در ورم گلو و لثه هم مفيد است سرمه آن داخل چشم براى خارش و امراض چشم استفاده مىشود حابس خون است و لكن حيض را جارى مىكند و قسم دوم : حضض هندى را عصاره درخت هليله بيان كرده . مزاجش : سرد و خشك براى طحال مضر است مصلحش انيسون . بدلش : حضض مكى . نفع خاص : دافع بواسير است . مقدار خوراك : 3 گرم در خواص همانند حضض مكى است و لكن جوش صفرا و خون را ساكن مىكند . « 1 » اسم علمى حضض :

extract
of
berberis
aristata

ناميده و براى خونريزى بواسير و خونريزى اسهال و خارش و زخم و دمبله و براى بستن اسهال اطفال و در حيض و سوزاك و امراض چشم استعمال شده است . « 2 » درخت آن را

berberis
ناميده‌اند و اسم عرفى آن را
oregon
grape
root
و اسم طبى اين درخت
berberis
linne
هامش
( 1 ) - بستان المفردات ، ص 147 .
( 2 ) - همدرد انگليسى ، ص 96 - 103 - 111 - 114 - 155 - 156 - 191 - 219 - 253 .