شيخ مىفرمايد : حضض شيره فيل زهره ، بر دو نوع است : حضض هندى كه به پندار
قوى شيره فيل زهره مىباشد دوم حضض مكى كه نوع ساخته شده آن است نوع سومى هم هست كه بدل حضض و مغشوش است حضض مكى به گفته ديسقوريدوس از درختى است خاردار كه شاخههايش سه ذراع درازى دارد و ميوهاش به فلفل شبيه و صاف است و پوست زرد دارد و ريشههايش بسيار است و در جاهاى سخت و دور دست مىرويد .
براى بدست آوردن حضض :
1 - پوست درخت را دست نخورده از درخت مىچينند و مىكوبند و آبش را مىگيرند .
2 - پوست درخت را در آب مىپزند و بعد از پختن بيرون مىآورند و دوباره بر آتش مىگذارند تا منعقد گردد .
3 - ميوه درخت حضض را در آفتاب مىگذارند و بعدا افشرهاش را مىگيرند بهترين اين سه نوع حضضى است كه هر گاه بر آتش نهى گر گيرد و زمانى كه آن را خاموش كنى كفى برآرد كه همرنگ اجزاى درونى آن باشد .
گزينش : حضض هندى در سروكار داشتن با موى از مكى بهتر است و حضض مكى در معالجه ورمها از هندى مفيدتر است .
مزاج : گرمى و سردى معتدل دارد و در دوم خشك است .
خواص :
موى را محكم كند و رنگ موى را سرخ گرداند و بويژه هندى در اين زمينه قويتر از مكى است .
لكههاى سياه صورت را مىزدايد و همه انواع حضض داروى كژدم مىباشند .
زخم و قرحه : قرحه پليد را دوا است .
مفاصل : مفاصل را استحكام مىبخشد .