دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 278

خوشبو روى آن ، آن را اصلاح نمايند . اگر آن را در آش ماست يا آش دوغ بريزند بعد از آن بايد غذاريقون و گوارش زيره ميل نمايند . چغندر از كتاب قديمى : سلق به فارسى چغندر نامند . آنچه در غايت سبزى و بزرگى برگ باشد سلق اسود گويند و آنچه ريزه برگ و مائل به زردى و ساق و برگ باريك باشد سلق ابيض نامند . مركّب القوى و حرارتش در اول و با بورقيه و قوه قابضه و رطوبت مائيه و جالى و محلّل و مبرّد و مصفّى و جرم آن جالى طبع و مائيه آن ملين آن و قليل الغذا و نفاخ و مفتح بلغم و جهت رعشه و تحريك باه موافق و بهترين اجزاى آن آب برگ و ساقهاى برگ آن بهتر از بيخ آن است و از طبخ بورقيه آن زايل مىگردد و خوردن آن كه با سركه و خردل طبخ يافته باشد جهت رفع سده طحال بسيار موثر و جهت درد گرده و مثانه و امراض مقعد نافع و آب آن با ادويه معين اخراج بلغم و جهت مفاصل و نقرس نافع و سعوط آن جهت تنقيه فضول دماغى و هر كلنگ جهت لقوه و صداع و شقيقه و حمره عنب و قطور نيم گرم آن با روغن بادام جهت درد گوش و نطول طبيخ برگ و بيخ آن جهت حزاز و نخاله سر و قمل و صنان كه به فارسى زرشك نامند و ضماد آب نيمگرم آن با بوره ارمنى جهت تهييج پشت پا و استسقاء مجرب و حقنه آن جهت اخراج ثقل و سجج و بروز مقعد و طلاى برگ پخته آن جهت سوختگى آتش مفيد مىباشد . روايات : امام صادق عليه السلام فرمود : ان الله رفع عن اليهود الجذام بأكلهم السّلق و قلعهم العروق . « 1 » « خداوند از ملت يهود مرض جذام ( خوره ) را برداشت با خوردن چغندر و شكافتن رگها » . امام صادق عليه السلام فرمود : مرض سفيدى بر بدن بنى اسرائيل عارض شد ، خداوند به