خواص و كاربردهاى چريش :
قابض و تب بر است ، برگهاى لهشده آن را به صورت ضماد بر روى جوش و كورك مىگذارند ، جوشانده برگهاى اين درخت به عنوان ضد عفونى كننده زخمها و اگزما به كار مىرود . گل و روغن اين درخت در برمه به عنوان محرك موضعى و حشرهكش استعمال مىشود . از روغن برگهاى اين درخت جهت معالجه دردهاى روماتيسمى استفاده مىشود . جوشانده رقيق ريشه اين درخت به عنوان ضد صفراوى و تونيك براى معالجه سل و ناراحتيهاى كبدى مصرف مىگردد . « 1 »
* چشم خروس
[ تعريف ]
گياهى است دائمى ، مخصوص نواحى گرم و مرطوب مانند آفريقاى مركزى و شمالى ، هندوستان ، جزاير آنتيل و برزيل و قسمتى از ايران ، دانه اين گياه بسيار سمى است . ريشه آن طعمى شيرين مانند شيرين بيان دارد .
دانه اين گياه لوبيايى ، گرد و يا كمى بيضى شكل است .
سميت اين گياه در اثر وجود ماده ازتهاى است به نام ابرين
Abrine
كه شبيه ريسين مىباشد . آبرين فقط در دانه يافت مىشود و در ساير قسمتهاى گياه وجود ندارد پپسين و اسيد كلرئيدريك سميت اين ماده را از بين مىبرد ، ولى شيره لوز المعده و ترشحات روده بر آن اثرى ندارد . ابرين گلبولهاى قرمز را به سهولت جمع ( آگلوتينه ) مىكند . سميت آن در حرارت 65 درجه به مدت يك ساعت از بين مىرود . « 2 »
* چغندر
[ تعريف ]
چغندر گياهى است دو ساله ، پهن ، چيندار سبزه تيره ، ساقه گل دهنده در سال دوم ، بند آورنده خون ، مقوى معده ، براى معالجه اسهال خونى مفيد است ، ضد سرفه .
چينىهاى قديم ريشه چغندر را به عنوان مقوى براى زنان به كار مىبردند و معتقد بودند
هامش
( 1 ) - معارف گياهى ، ج 4 ، ص 1 تا 5 .
( 2 ) - گياهان سمى ، ص 11 .