و خستگى را بر طرف مىكند . مقوى معده و مغز و باه مىباشد . التهاب معده را فرو مىنشاند . خون و رنگ رخسار را صاف مىكند و به جذب ادويه در اعماق ياختههاى بدن كمك مىكند . بوى بد دهان را بر طرف مىكند . جهت خفقان قلب مقدار كم آن مفيد است و پُر رنگ آن ضربان قلب را سريع و زياد مىكند .
چاى سبز به علت داشتن شبه فلز و فلوئور ، ميناى دندان و استخوانها را تقويت و از پوسيدگى حفظ مىكند ، اما زيادهروى در خوردن آن دندانها را زرد مىكند . « 1 »
* چاى سياه
[ خواص : ]
خواص چاى از نظر پروفسور لهامو و دكتر لئونس كارليه اين است : دمكرده چاى نيروبخش و مطبوع است و به هضم غذا كمك مىكند . دم كرده گل و برگ چاى براى هضم ، اسهال ، استسقاء و موقع پايين آمدن شكم مفيد است .
تركيبات چاى :
بايد دانست عامل موثر چاى تئين است كه شبيه كافئين موجود در قهوه مىباشد . اثر تئين روى دستگاه گردش خون عبارت از بالا بردن فشار خون و تشديد انقباض عضله قلب كه آن هم موجب رفع خستگى و فعاليت مجدد سلولهاى بدن مىشود . « 2 »
* چاى كوهى
[ تعريف ]
چاى كوهى يا در كتب طب سنتى « هوفاريقون » گياهى است چند ساله علفى با رگهاى متقابل بيضى كمى دراز ، اين گياه اسانس روغنى فرّار و در حدود 5 / 0 - 7 / 0 درصد حاوى يك نوع گلوكوزيد به نام هايپرين است .
از شيره آن در اروپا به عنوان مؤثرترين دارو براى التيام زخمها ، سوختگيها و ماليدن به محلهايى از بدن كه پوست آن كنده شده است استفاده مىكنند . در هند ، اين گياه به عنوان قابض ، ضد كرم معده و روده ، قاعدهآور ، مدر و محلل استفاده مىشود . از نظر
هامش
( 1 ) - مجموعه طب سنتى و گياهى ، ص 144 .
( 2 ) - همان .