تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 233

مساهمون:

ص٢٣٣

كتنار يواگراج . « 1 » هندوها هنوز در مناسبتهاى دينى و محافل از جو استفاده مىكنند در كتابهاى قديمى جو و برنج از خوراكيهاى متبرك ذكر شده و دور كننده امراض روحى و جسمى بيان شده است . در تاريخ چين در زمان حكومت شين نونگ كه 2700 سال پيش از مسيح حكومت مىكرد جو يكى از پنج غله مهم آن زمان بود در كتابهاى حكمت يونان قديم در قرن دوم و سوم پيش از ميلاد ذكر جو آمده است همچنين در كتاب مقدس انجيل نام جو آمده است محل رويش آن را شام و مصر گفته‌اند . در كتب عربى جو به عنوان غذايى كه از طرف حضرت سليمان به شاهى به نام

tyre
در 1015 قبل از ميلاد داده شده آمده است و هندوها آن را به بيماران تب‌دار مىدهند . آرد پوست آن يك غذاى مقوى شمرده مىشود آش جو را زود هضم و در بيمارى ديسانترى مفيد مىدانند در اروپا نيز غذايى به نام
pearl
barley

از جانب شركتهاى دارو سازى غذايى مناسب براى بيماران درست مىشود . روايت : امام صادق عليه السلام فرمود : غذاى رسول خدا تا موقع مرگش جو بود . « 1 » باز آن حضرت فرمود : غذاى پيغمبر خدا جو و حلوايش خرما و خورشت او زيتون بود . آن حضرت فرمود : اگر خدا در چيزى بيشتر از جو شفايى مىدانست آن را غذاى پيامبران نمىكرد . پيغمبر صلى الله عليه و آله در مورد ماء الشعير فرمود : اگر بخواهى منافع آن را بشمارى بدان كه آن با سرعت و لطافت هضم مىشود و هر چه گرم آن را نخورند منفعتش رسا و نفوذش سريع و جلوه‌اش بيشتر مىگردد .

هامش
( 1 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 86 .
( 1 ) - بحار ، ج 66 ، ص 274 .
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 233 | مصطفى النوراني الاردبيلي