دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 89

خوردنى و بخور استعمال مىشود . آويشن نافع : آسم ، عفونتهاى ريوى ، زكام و برونشيت ، گريپ ، كرم شكم ، آنژين ، ورم معده ، نامنظمى قاعدگى ، دل درد ، ضعف قوه باه ، ريزش مو ، استسقاء ، سكسكه ، درد كليه ، بواسير ، بد هضمى غذا ، نفخ ، تب ، درد گوش ، تشنج ، درد رحم ، سنگ كليه و مثانه ، نرمى استخوان ، ميگرن ، سرگيجه ، سردرد ، روماتيسم ، نقرس و سياتيك مىباشد . دكتر ژان والنه فرانسوى در كتاب « آروماتراپى ، چاپ 1973 در صفحه 279 » خواص درمانى آويشن را شرح داده ، كه يكى از آنها دفع انگلهاى روده ( آسكاريس - كرمك - آنكيلوستوم و تنيا ) است و طرز استعمال آن را به اين طريق شرح مىدهد : ده گرم آويشن را در چهار فنجان آب جوشان به مدت ده دقيقه دم كرده و صاف نموده و در صورت تمايل ، آن را شيرين نمايند ( با عسل بهتر است ) و روزى سه چهار فنجان بين غذا يا بعد از غذا ميل نمايند . « 1 » دم كرده آن براى دردهاى شديد نيمه سر ، انواع تب ، خستگى و كوفتگى دست و پا ، دل درد و ورم روده مفيد است . تئوفراست آويشن را به كسانى كه دچار بيخوابى مىشدند يا به آنان كه ماليخوليا داشتند ، و ديسقوريدوس به عنوان مدر ، و سنت هيلدگراد « 2 » در تشنج ، تب‌خال ، عفونتهاى كبد و اختلالات مغزى تجويز مىكردند . گلهاى آويشن كوهى مقوى معده ، خلطآور ، ضد درد و تشنج ، معرق و قاعده‌آور است و ضماد گل و برگ آن نافع دردهاى مفاصل و رماتيسم است . آويشن شيرازى ضد سم و تشنج است و براى عفونتهاى ريوى و نارسايى كبد موثر ، و جوشانده آن از ريزش مو جلوگيرى مىنمايد . و همراه با سير در سياه سرفه موثر است . مخلوط آويشن همراه با نمك و عسل ، سودا را از بين مىبرد . « 3 » آويشن ملطف و باد شكن است و براى از بين بردن نوعى كرم شكم به نام ( هك ورم ) يعنى كرم حلقه‌اى استعمال مىشود . آويشن با عسل نافع فلج ، لقوه و صرع است . و براى