دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 86
در روايات متعددى از امام صادق عليه السلام و امام موسى عليه السلام نقل شده است كه : آويشن به تنهايى يا با ديگر ادويه نافع بادهاى در قلب ، انسداد رگها ، بلغم ، بوى بد دهان ، ضعف جماع و باه ، ناراحتى معده و رطوبت بدن مىباشد . دكتر زرگرى در گياهان دارويى ( ج 3 ، ص 604 ) گياه Zataria Multiflora را به نامهاى آفشن ، آبشن شيرازى ، آويشم و آويشن نوشته است . و نيز نوشته است : اعضاى مختلف آن به علت دارا بودن خواص درمانى مشابه انواع داروى origanum غالبا به جاى آنها مورد استفادههاى درمانى قرار مىگيرد . اسم : آويشن را به لاتينى : T . Kotchyanus Boisset Hoh و Thymus , Vulgaris و Zataria Multflora Boiss مىگويند . « 1 » ( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 103 . اسامى ديگر آويشن ، آفشن ، آبشن شيراز و آويشم است و نام علمى آن Zataria Multiflora مىباشد . « 2 » ( 2 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 604 . نام آويشن به كليه گونههاى Thymus مخصوصا Th . Kotschyanus كه پراكندگى زياد در ايران دارد ، اطلاق مىشود . « 3 » ( 3 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 3 ، ص 703 . نام علمى آويشن Zotaria Multiflora است . « 4 » ( 4 ) - فارماكو گرافيا ، ج 3 ، ص 114 . آويشن را به عربى ، سعتر ، صعتر ، شعتر ، ابو عماره ، به يونانى : صعتروس ، صوامن اوريقاس ، لزموس ، به تركى : كليك اودى ، به اصفهانى : آويشم ، به فارسى : ايشين ، اوشن ، آويشه ، پودينه كوهى ، واشه ، كاكوتى و مرزه ، به سانسكريت : ساتلا ، سپتلا ، سارا ، وملا ، ودلا و غيره به هندى : ساتهل ، ساتهر ، پودينه كوهى و به لاتين : Origanum Vulgare مىنامند . « 5 » ( 5 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 167 . آويشن را صعتر ، سعتر و پودينه صحرايى نيز مىگويند و آويشن كوهى ، مرزنگوش وحشى است . « 6 » ( 6 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 103 . آويشم ، ايشين ، اوشن ، پودنه كوهى ، واشه ، كاكوتى ، اسامى فارسى آن است و به عربى صعتر ، به تركى كليك اودى ( گياه كبوتر ) و به انگليسى آرگينم مىگويند . « 7 » ( 7 ) - محيط اعظم ، ج 3 ، ص 172 . كاكوتى را نيز به تركى آنوخ