عمدهترين كاربردهاى دارويى انفرادى اين گياهان در بيماريهاى ريوى ، اعصاب ،
گوارشى و پوست است .
آب مقطر آويشن :
جهت تهيه اين آب مقطر از گياه تيموس كوچيانوس
Thymus Kotschyonus
استفاده مىنمايند . اسانس آن حاوى تيمول و ايزومر آن كارواكرول به نسبت 20 25 درصد كه به صورت مايع است ، بورنئول ، لينالول ، سيمن ، پىنن چپ گرد ، دى پنين و استات دوبنزل است . « 1 »
نسخه :
جوشانده آويشن ، شيرين بيان و شكر طيغال براى درد گلو و سينه مفيد است . « 2 » دم كرده 10 گرم آن در يك ليتر آب نافع آسم است . در نسخههاى شركت همدرد ، آويشن در امراض لقوه صورت ، فلج ، روماتيسم ، سياتيك ، بيماريهاى قلبى ، ضعف روده ، ديسانترى ، يبوست ، نقرس ، نقرس كتف و سر ، درد جگر و معده ، سرماخوردگى و تب ، سكسكه ، استسقاء و بواسير خونى با ديگر ادويه مناسب مخلوط و استعمال شده است . « 3 »
* تحقيق انواع ديگر آويشن ( صعتر )
تعريف :
صعتر گياهى است پايا و داراى نمونههايى به اشكال مختلف و متمايز از يكديگر به طورى كه در بين آنها پايههايى با ساقه مدور يا چهارگوش و فرمهايى با ريشههاى نابجا در ناحيه خوابيده ساقه گياه با زمين ديده مىشود . پايههاى متعدد آن ، غالبا به صورت انبوه ، سطح زمين محل رويش را فرا مىگيرد .
از مشخصات آن اين است كه برگهايى متقابل ، كوچك بيضوى ، نوكتيز ، به درازاى يك سانتىمتر دارد . گلهاى كوچك آن به رنگ گلى ، سفيد يا ارغوانى و مجتمع در كناره برگهاست . وضع پراكندگى آن به نحوى است كه در اماكن خشك چمنزارها ، مناطق عارى از درخت جنگلها و تپههاى شنى و آبرفتهاى نواحى مختلف اروپا مخصوصا
هامش
( 1 ) - مفردات پزشكى ، دكتر آئينه چى ، ص 1106 .
( 2 ) - حكيم اسفنديارى .
( 3 ) - همدرد ، ص 149 الى 289 .