* آنژليك
تعريف :
آنژليك ، گياهى است علفى ، دو ساله ، داراى رشد زياد و از تيره جعفرى كه به حالت وحشى و خودرو در نواحى مرطوب و كنار جريانهاى آب نواحى شمالى اروپا و گروئنلند مىرويد . پراكندگى آن بيشتر در شبه جزيره اسكانديناوى و كوهستانهاى نواحى مركزى اروپا تا روسيه وسطى است . در ايران نمىرويد .
آنژليك ساقه شياردار و استوانهاى شكل ، به رنگ سبز مايل به قرمز و برگهايى پهن با بريدگيهاى زياد دارد . گلهاى آن به رنگ سبز مايل به زرد مىباشد .
ريشه آنژليك به علت دارا بودن اسانس و مواد مؤثر مختلف ، اثر نيرو دهنده ، مقوى ، ضد تشنج ، بادشكن ، معرق ، خلطآور و قاعدهآور دارد و از قديمالايام چنين شهرت داشته كه با جويدن ريشه آن ، بعضى مردان تاريخى ، طول عمر يافتهاند . اسانس آن مقوى معده و بادشكن است .
ميوه آنژليك كه به غلط دانه خوانده مىشود ، در ساختن برخى مشروبات مورد استفاده قرار مىگيرد . ساقه و دمبرگ تازه آن در قناديها مصرف دارد . « 1 »
* آنغوزه
تعريف :
آنغوزه گياهى است علفى با ريشه راست و نسبتا ضخيم كه در پنج سال اول ظاهرى بوته مانند و برگهاى چسبيده به سطح زمين دارد . ارتفاع ساقه آن به 2 - 5 / 1 متر مىرسد و در انتها به يك گل آذين چترى ختم مىشود . برگهاى قاعده ساقه آن بزرگ ، گوشتدار ، بدون دمبرگ و منقسم دندانهدار يا لوبدار است . ميوه آن دو فندقهاى ، قهوهاى رنگ و بيضوى است .
از قاعده ريشه و ساقه آن شيرهاى خارج مىشود كه آن را آنغوزه مىنامند .
اين گياه در نواحى باير ، زمينهاى ماسهاى خشك و آهكى گرم مىرويد ، منشأ اصلى استپهاى ايران و افغانستان است .
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ص 508 .