* آويشن
تعريف :
، غالبا به جاى آنها مورد استفادههاى درمانى قرار مىگيرد . جام گل آن سفيد رنگ است . « 1 » آويشن از تيره نعناعيان است و داراى گلهاى سفيد يا گلى و برگهاى كوچك متقابل بيضوى و نوك تيز و به بلندى يك سانتىمتر مىباشد . « 2 » اين گياه عبارت از برگها و سرشاخههاى گلدار خشك شده تيموس و لگاريس از تيره لابيه است . « 3 » آويشن داراى دو نوع معمولى و گسترده است و كاكوتى نوعى از آويشن است . « 4 » صعتر داراى سه نوع
مىباشد . « 5 » داراى انواع بستانى ، صحرايى و كوهى است كه نوع بستانى يا باغى را به فارسى مرزه مىنامند . برگ نوع بيابانى طولانى ريز و برگ نوع كوهى عريض و گرد است . آنچه كه رنگ آن سياه باشد معروف به صعتر فارسى و آنچه كه سفيد باشد معروف به جوزى است و صعتر شوار نيز مىنامند . انواع آويشن داراى طعمى تند و خوشبو و گلى به رنگ كبود دارند . بهترين نوع آن خراسانى است . « 6 » ليث گويد : صعتر از انواع ترهها است و آن را نضف گويند . در لغت عرب يك نوع از صعتر را نضفه و نوع دشتى را ندغ مىنامند و ندغ گياهى است كه هيچ حيوانى غير از زنبور عسل از آن استفاده نمىكند . « 7 » صعتر فارسى : نوعى صعتر است كه برگ آن پهن ، گرد و سياه مىباشد . « 8 » اين گياه را در ماههاى خرداد و تير جمع آورى و به دقت خشك مىنمايند . « 9 »