، به لاتينى : « 10 » Phylanthus Emblica

و به سريانى املك و به هندى امله مىگويند . « 11 » آمله را به هندى ، آنوله ، دهاترى پهلا ، امرت پهلا ، امالاكا و سرى پهلا مىگويند . « 12 » آمله را به سريانى ارها ، به رومى قلوبا ، به مصرى سنانير و به هندى آنوله مىنامند . « 13 »

« عن سعيد بن جناح ، عن رجل ، عن ابى عبد الله عليه السلام قال : ان موسى بن عمران عليه السلام شكا الى ربه تعالى البلة و الرطوبة فامر الله تعالى ان يأخذ الهليلج و البليلج و الأملج فيعجنه بالعسل و يأخذه ، ثم قال أبو عبد الله عليه السلام : هو الذى يسمونه عندكم الطريفل » . « 1 » سعيد بن جناح از اصحاب امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه آن حضرت فرمود : موسى بن عمران از رطوبت بدنش به خدا شكايت نمود ، خداوند به وى فرمود : هليله و بليله و آمله را با عسل معجون كن و بخور . امام فرمود : اين همان است كه به نام اطريفل ناميده مىشود . « 2 » آمله در رواياتى در « دورنمايى از طب اسلامى » در قسمت سنگ مثانه ، بواسير ، باد ، درد معده و غيره به آدرسهاى اين منابع : طب الائمه ، ص 772 ؛ بحار ، ج 62 ، ص 201189 ؛ الطب ، ص 1018 ذكر شده است ، مراجعه كنند .

مزاج آن در درجه دوم سرد و در درجه سوم خشك و شير پرورده آن در درجه اول سرد و در درجه دوم خشك مىباشد . « 3 » به نظر نرك هندى داراى گرمى است . شايد درست اين باشد كه خشك و اندكى سرد است . « 4 »