نوشته است . در عربى آن را قطن و قرفس گفتهاند . گياهى كه از غوزه آن ريسمان و پارچه درست كنند . قطن ، كرسوف « 1 » پنبه را به عربى : قطن ، عمن ، طوطه ، كرسف ، برشف ، عصب الخرقع و عطب و تازه آن را : قوز و كهنه آن را قضنيم و به تركى ماموق و بينوق و به هندى روتى و كپاس گويند و آن دو نوع است . يك نوع نبات آن كوچكتر از يك متر تا بيك قد مىرسد كه پس از چيدن محصول آن تا 2 سال ديگر نتيجه مىدهد . پس از ريشه مىبرند و نوع دوم درخت آن عظيم است به قدر درخت زردآلو و به مدت 25 تا 30 سال عمر دارد و پنبه آن بسيار نرم است و اين نوع را به هندى : ترمه گويند و در بافتن به كار نمىآيد . بهترين پنبه سفيد تازه و نرم آن است . قطن لغتى است عربى كه در تمام زبانهاى اروپايى داخل شده است و به صورت
نوشته مىشود « 2 » آزمايش و استاندارد : پنبه خالص بايد عارى از مواد قليايى ، اسيدى ، چربى ، رنگ و مواد محلول باشد .