تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 577

مساهمون:

ص٥٧٧

* پنبه

تعريف :

در فارسى آن را پنبه و تركى پانبوق و اعراب قطن گويند . گلهايش داراى رنگ زرد روشن و لكه‌هاى ارغوانى است . ميوه آن غوزه ناميده مىشود و داراى جدار خشك و سه تا پنج خانه است كه در اين خانه‌ها پس از شكفتن غوزه الياف پنبه نمايان مىشود . بهترين زمين براى كشت پنبه زمينهاى پوك است كه كمى شوره داشته باشد . الياف پنبه سفيد مايل به زرد است و دانه‌هايى كه معروف شده‌اند به پنبه دانه داراى بيست تا سى درصد روغن قابل استخراج مىباشند كه در زمستان در حرارت 2 تا 4 درجه بالاى صفر منجمد مىشود و داراى ويتامين « اى » مىباشد . روغن آن خوراكى است مشروط بر اينكه كاملا تصفيه شده و بوى آن گرفته شده باشد . پنبه : به فارسى پنبه و جوزق و در اصفهان كلوزه گويند . در كتب سنتى با نام عربى آن قطن آمده است . به فرانسوى بوته آن
cotonniere
و به انگليسى :
cotlon peant .
نامند گياهى است از خانواده پنيرك
maevaceae
و داراى گونه‌هاى مختلفى است كه به