* بسّد
تعريف :
جابر بن حيان در رساله خود از بسد نام آورده است . بسد ، مرجان ، حجر شجرى .
پايه آهكى مرجان قرمز
CORAIL ROVGE
كه جزو احجار كريمه است و در جواهرسازى مورد استعمال مىباشد . « 1 » به عربى ناسف سنگى است سرخ و سوراخدار كه از خليج فارس مىآورند و آن را بيخ مرجان گويند . ذائقه : بى مزه . مزاج : سرد يك درجه و خشك دو درجه . بدلش : دم الاخوين و براى حبس خون نافع مىباشد . مقدار خوراك : از نيم تا يك گرم است . مصلحش : كتيرا و طباشير . بسد « بدل مرجان » روايت از جابر بن حيان به عربى ناشف و قرفه نامند . صاحب جامع از ارسطاطاليس نقل كرده كه بسد و مرجان حجر واحدست غير آنكه بسد بيخ متخلخل سوراخ دارست و مرجان منبسط مىشود و چنانچه شاخهاى درخت منبسط
هامش
( 1 ) - فرهنگ معين ، ج 1 و 3 ، ص 3994 و 533 .