محل رويش :
محل رويش ، آذربايجان ، تبريز جنوب ايران ، لار و بندر عباس است .
خوراك :
مقدار مصرف آن سه قاشق سوپخورى در يك ليتر آبجوش است . « 3 »
دستور :
مقدارى آهك را در ظرفى پُر از آب ريخته بر هم زنند تا ته نشين شود . آب آن را دور ريخته مجددا آب روى آهك بريزند و باز به هم زنند تا ته نشين شود و آب آن را دور ريخته تا 5 مرتبه چنين كنند و آب پنجم را از آهك جدا كرده با مقدارى روغن بزرك مخلوط كرده خوب به هم زنند و در سوختگيهاى ناشى از آب جوش ، آتش ، برق و هر سوختگى ديگر به موضع سوختگى بمالند و با گاز و پنبه تميز ببندند . « 4 »
نسخه :
دم كرده 10 تا 20 در هزار دانه به مقدار 2 تا 3 فنجان در روز خيسانده يك قاشق آن در نصف ليوان آب سرد كه مقدار كمى قند بدان افزوده باشند براى مصرف در صبح ناشتا جوشانده 12 تا 50 در هزار آن به صورت تنقيه به كار مىرود .
براى تهيه ضماد ، آرد تازه دانه كتان را در آب سرد باز مىكنند تا به حالت نسبتا خميرى درآيد ، بعدا آن را حرارت داده ، قطعات پارچه را به داخل آن وارد مىنمايند و به حالت نسبتا گرم بر روى پوست بدن مىگذارند . از الياف اين گياه در تهيه پارچههاى كتانى استفاده به عمل مىآيد .
تاريخچه :
استفاده از كتان به زمانهاى ما قبل تاريخ نسبت داده مىشود . در قرن پنجم قبل از ميلاد ، پرورش آن در مصر و بين النهرين معمول بوده است .
هامش
( 3 ) - گلها و گياهان شفابخش ، ص 175 .
( 4 ) - دكتر جوانمرد .