است كه در مراكش مىرويد . « 1 » به عربى : اوشج ، اشج ، اشجع ، وشج ، وشق ، لزاق الذهب ، وقنا ، وشق و كلخ ، به يونانى : اثانقون ، امونياقن و پرنقش ، به سريانى : كاما ، به فارسى : اشم ، اوشه كليانى ، اوشه و اشق ، به هندى : كاندر و به انگليسى : « 2 » ammoniacum

مىنامند . « 3 » اشق را به شيرازى : بدران « 4 » ، به سيستانى : اوشك و به قول ارجانى : لزاق الذهب مىنامند . « 5 » اشق را به انگليسى عرفى :

، به عربى : زبد الارض و به فارسى : بل شيرين مىنامند . « 6 » اشق را به هندى و افغانى : كاندل مىنامند . گياه اشق را به انگليسى نيز

مىنامند كه هر دو نوع آن ، اصلشان از ايران است . « 7 » « وشا » صمغ گياهى است كه به فارسى : اشه ، اشك و كندل گويند . به عربى : اشق معرب اشه و فرنگىها : گم آمونياك گويند و آن را از گياه ديگرى كه در بادقيس به كماى اسب معروف است ، مىگيرند ولى معلوم نيست خواص آن با وشا يكى باشد . « 8 »

مزاج اشق گرم در درجه سوم و خشك در درجه اول است . در درجه اول خشك و در آخر درجه سوم گرم است . « 9 » در درجه دوم گرم و در درجه