زرتشتيهاى هند از چوب صمغ اشق به عنوان بخور در مراسم مذهبى خود استفاده مىكنند . اسم چوب اين صمغ در كتاب اوستاى مقدس آمده است . كتاب همدرد ، از اشق در نسخه‌هاى زير استفاده كرده است : 1 - ضماد عشق : نافع ورم و بزرگى طحال است كه با سركه ضماد مىشود . 2 - ضماد كبريت . 3 - مرحم اشق : براى خنازير ، غدد را تحليل مىكند و براى درد مسكن است . 4 - مرحم رسل : زخمها را صاف كرده زود ترميم مىكند و غده‌هاى سخت را نرم مىكند . « 2 » اشق نافع انسداد رگها ، درد مفاصل ، خشكى مفاصل ، تنگى نفس ، زخم پرده سينه ، سفتى طحال ، زبرى و گرى پلكها ، استسقاء ، يبوست ، كرم كدو ، سفتى بيضه و كبد ، ورم ، فلج ، لقوه ، نقرس ، بلغم ، رطوبت چشم ، سنگ كليه و مثانه ، زرداب ، خنازير و زخم مىباشد . مقدار مصرف : مقدار خوراك آن از 1 تا 3 گرم است . مضر معده است و مصلحش سركه ، انيسون ، روغن گل و عسل مىباشد . مقدار خوراك آن 3 گرم است . « 3 » خوراك آن 1 گرم است . « 4 » مقدار خوراك آن از نيم تا يك مثقال است . « 5 »

اين گياه در يزد ، اصفهان ، كوه كهرود ، نواحى كوهستانى كرمان و زرند كرمان ، نواكوه و بلوچستان مىرويد . « 6 » در حوالى اصفهان ، شيراز و يزد به دست مىآيد . « 7 » محل رويش آن نيز خراسان و پاكستان است . « 8 » درخت اشق در مناطق سردسير مىرويد . « 9 » محل رويش آن نيز ليبى است . « 10 »