سنگ كليه ، سختى ادرار ، سوزش ادرار ، صفرا ، ورم ريه و رودهها ، كمخونى ،
اسكوربوت ، ضعف اعصاب ، آسم ، رماتيسم ، نقرس و بيماريهاى مقاوم پوستى است .
اسفناج داراى آب ، مواد نيتروژنى ، چربى ، شكر ، انيدريد نيترات ،
fibre , nitrogen free , carbo hydrates
و . . . مىباشد . نيز داراى ويتامين
A . B . C . D
است .
مقدار خوراك عصاره اسفناج 6 گرم و تخم آن تا 2 درم است . تخم اسفناج مضر طحال است و مصلحش گل مختوم است .
از قديمالايام ، عقيده مردم بر اين بوده است كه اسفناج از نظر ارزش غذايى بر ساير سبزىها ترجيح دارد ، زيرا مقدار درصد مواد ازُته و هيدروكربنه آن زياد است . اسفناج به علت دارا بودن آهن ، فسفاتها و كلروفيل براى مبتلايان به كم خونى و همچنين كسانى كه به علت حوادث ، خون زياد از آنها دفع شده باشد ، اثر مفيدى را دارا مىباشد . با مصرف اسفناج سهولت دفع مواد از روده بزرگ به خوبى فراهم مىشود .
اسفناج به علت دارا بودن سكرتين ، اثر نيرو دهنده بر روى ترشحات معده ، روده و لوز المعده داشته ، ترشحات صفرا را افزايش مىدهد و حركات دودى شكل روده را تقويت مىكند و چون داراى ويتامينهاى
A , B , C , D
مىباشد . براى جبران كمبود ويتامينهاى مذكور در بدن بهترين غذاست .
با آنكه غذاهاى سادهاى كه با اسفناج تهيه مىشود ، زياد لذت بخش نيست ، لذا مصرف آن در تغذيه كودكان و به عنوان غذاى كامل دوره نقاهت ، رفع كم خونى ، كم خونى دختران جوان ، بيماريهاى حاد ، بيماريهاى مقاوم پوست ، اسكوربوت و همچنين به عنوان تقويت اعصاب براى كسانى كه كارهاى فكرى دارند ، توصيه شده است .
مصرف اسفناج پخته ، در طب عوام براى رفع سرفههاى خشك ، آسم ، گرفتگى صدا ، يبوست ، قولنجهاى كبدى ، روماتيسم ، نقرس و كمى ترشحات شير معمول مىباشد ، ولى در موارد كمبود ويتامينهاى بدن ، مصرف شيره تازه اسفناج ، مؤثرتر از اسفناج پخته ذكر شده است .
اسفناج علاوه بر آنكه به صورت پخته در اغذيه مصرف مىشود شيره آن نيز به كار