( 1 ) مىگويم : سيّد ما و مولاى ما عبّاس بن على بن ابى طالب در نصرت و مواسات فرزند رسول خدا ( ص ) از آنها پيروى كرد و كردار پدرانش را پيش گرفت ، ببين ابو طالب در دوران محاصرهء شعب در يارى رسول خدا ( ص ) گفته است :
نپنداريد ما را از محمّد دست برداريم چه اندر غربت و چه قرب مردم روز شب آريم به دستى هاشمى ضربت جلوگيريم از دشمن همان دستى كه دشمن را نگونسازيم خوار آريم ( 2 ) بازبين ، نبيرهء او ابو الفضل العبّاس ( ع ) روز عاشوراء در يارى فرزند رسول اللَّه چه فرمايد :
به خدا گر كه ببريد به شمشير يمينم من هميشه بشوم حامى آن دين متينم حامى رهبر خود صادق حقگو به يقينم نجل پيغمبر فرزانه و آن پاك و امينم و گفتارهاى ديگر آن حضرت و شايد در فقرهء زيارتى كه از مفيد و ديگران نقل شده است بدين موضوع اشاره شده كه گويد : فألحقك اللَّه بدرجة آبائك في جنّات النعيم ، خدا تو را به مقام پدرانت رسانيد در بهشت پرنعمت .
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 877
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٨٧٧