مگر جمعى كه از آنها حبيب است به خاك افتاده از جان بىنصيب است بود آن كاهلى در خون ابر خاك ابو الشعثاء به خاك افتاده پرخاك ابا حجل است كشته بر زمين بر بمرد است از بنى صيداء سرور ابو موسى اسير و زير زنجير كشاند دشمنش مانند نخجير حسين و پهلوانانش در اطراف درو از تيغشان آن قوم اجلاف زدندش با كمان ديگران تير شد آخر گمره از اوّل گو پير ( 1 ) كميت در اين اشعار به شش تن از ياران حسين ( ع ) كه از بنى اسد بودند ، اشاره كرده است :
( 2 )
1 - حبيب بن مُظهر
: ( به ميم مضموم و ظاء مفتوح ) ابو القاسم فقعسى است ؛ در « ابصار العين » گويد :
صحابى بوده و پيغمبر را ديده ، ابن كلبى او را نام برده عموزادهء ربيعة بن حوط بن رئاب مكنّى به ابا ثور ، شاعر و پهلوان است ، مورّخان گفتهاند : حبيب در كوفه منزل كرد و در همهء جنگهاى على ( ع ) همراه او بود و از مخصوصان و حاملان