براى پيوستن به ستاد ، گريزانها را نكشيد ، زخمداران را سر نبريد ، اسيران مسلمان را نكشيد مگر آنكه پس از اسيرى به شما هجوم برند ، روش على ( ع ) در شورشيان اسلام چنين بود » .
( 1 ) سپس گفت : اگر من كشته شدم ، مسيب بن نجبه امير شما است و اگر او هم كشته شد ، عبد اللَّه بن سعد بن نفيل امير است و پس از او عبد اللَّه بن وال و اگر او هم كشته شود ، رفاعة بن شدّاد امير است ، خدا رحمت كند مردى را كه درست بر عهد خدا بپايد ، سپس مسيب را با چهار صد سوار دستور داد برود دستهء مقدّم لشكر شام را به باد حمله گيرد و اگر به خواست او انجام شد ادامه دهد و اگر نه برگردد ، گفت : مبادا يكى از يارانت را بجا گذارى يا كسى را پيش فرستى مگر چارهاى نداشته باشى ، مسيب يك شبانه روز راه بريد و سحرگاه فرود آمد ؛ صبح ، دستههاى گشتى به اطراف فرستاد تا كسى را بياورند ، يك اعرابى را آوردند و از نزديكترين دستههاى لشكر دشمن از او پرسيد ، گفت : مقدّم بر همه ، لشكر شرحبيل بن ذى الكلاع است ، از شما يك مايل دور است و با حصين هم اختلاف نظر دارد ، او خود را سرفرمانده مىداند و شرحبيل نپذيرد و هر دو در انتظار دستور ابن زياد هستند .
( 2 ) مسيب با همراهان خود شتاب كردند و لشكر شام را غافلگير نموده و بر آن تاختند و آنها گريختند و مسيب و اصحابش چند نفر را كشتند و بسيارى را زخمدار كردند و چهارپايان آنها را گرفتند ، لشكر شام لشكرگاه را تخليه نموده و گريختند و اصحاب مسيب هر چه خواستند ، غنيمت جمع كردند و با غنائم فراوان نزد سليمان برگشتند ، ( 3 ) خبر به ابن زياد رسيد و حصين بن نمير را با دوازده
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 770
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٧٧٠