آب بنوشند خون شده بود و معلوم شد كه آن روز قتل حسين ( ع ) بوده و نيز از آنجا است كه اسود بن قيس گفته : چون حسين ( ع ) كشته شد ، يك سرخى از سمت مشرق برآمد و يك سرخى از سمت مغرب و نزديك بود ميان آسمان بهم رسند ، تا مدّت شش ماه چنين بود .
( 1 ) از « عقود الجمان » سيوطى است كه گفتهاند : جز در روز 28 يا 29 كه حال مقارنه است ، آفتاب نگيرد ، خدا آنها را بكشد ؛ طبق روايت صحيحين : آفتاب روز مرگ پيغمبر ( ص ) كه دهم ربيع الأول بود گرفت ، زبير بن به كار آن را نقل كرده و در تواريخ مشهور است كه روز قتل حسين ( ع ) هم گرفت و آن هم روز عاشوراء بود . ( 2 ) شيخ شهيد ما ( ره ) در « ذكرى » گفته است : مشهور است كه آفتاب روز عاشوراء براى قتل حسين ( ع ) چنان گرفت كه نيمهء روز ستارهها پديد شدند ؛ بيهقى و ديگران آن را روايت كردهاند و در پيش گفتيم روز مرگ ابراهيم پسر پيغمبر ( ص ) هم آفتاب گرفت و زبير بن به كار در كتاب « انساب » گفته : او در دهم ماه ربيع الأول فوت شد و اصحاب ما روايت كردهاند كه يكى از نشانههاى مهدى ( ع ) آن است كه در نيمهء اول ماه رمضان آفتاب مىگيرد . انتهى .
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 620
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٦٢٠