تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 488

مساهمون:

ص٤٨٨
كن ( نزديك غروب ) با يك شربت آب ، زيرا در چنين وقتى از اين روز نبرد از سر آل رسول بازشد و كشتار آنان به پايان رسيد و سى تن از خاندان پيغمبر ميان جمعى دوستان خود به خاك افتاده بودند كه كشتن آنان بر رسول خدا ( ص ) ناگوار بود و اگر آن روز در دنيا زنده بود او را بايد دربارهء آنها تسليت داد ؛ گويد : امام ششم گريست تا محاسنش از اشكش خيس شد . [ رمز 92 ] روزه در تشريعات اسلامى وسيلهء اظهار نشاط و شادى و در حقيقت برنامهء جشن اسلامى ما است ، به اين مناسبت در همهء اعياد اسلامى جز عيد فطر و قربان كه راحت باش عمومى است ، روزه سنت گرديده است و به همين مناسبت بنى اميه روز عاشوراء را يك عيد ملى اسلامى اعلام كردند و روزهء آن را رسميت دادند و چون اين روز ، روز غم و اندوه اهل بيت و شيعيان است روزهء آن روا نيست و اگر به پيروى از سنت و قانون‌گذارى بنى اميه يا به قصد تبرّك و شادى و انجام وظيفه ، يك عيد ملى اسلامى باشد حرام است ، اين است كه امام مىفرمايد : آن روز رسميت روزه ندارد و شعار ماتم دارد و شايسته است دوستان حسين ( ع ) به اعتبار ماتم‌دارى از مفطرات روزه بر كنار باشند و حال گرفتارى به خود گيرند كه توان خوردن و نوشيدن ندارد و اين يكى از مواردى است كه رشد در مخالفت عامه و اتباع بنى اميه است .